جايى كه ياقوت نام منبع خود را ذكر كرده ، صرف ارجاع به كتاب معجم البلدان كافى نيست ؛ بلكه لازم است تا نام منبع موردنظر نيز به نوعي در پژوهش انعكاس يابد تا در ارزيابى آن نقل ، بهتر بتوان توفيق داشت . اين قبيل موارد ، در استفاده از كتابهايى مانند تاريخ طبري - حتى با نقل سند روايت نقل شده - وبحار الأنوار نيز به شد صادق است ؛ چرا كه هر روايتي در اين كتابها ، از مأخذى مستقل گرفته شده كه لازم است در همان ارتباط مورد ارزيابى قرار گيرد . بازسازى متون مفقود يكى از مهم‌ترين أهداف كار موارد پژوهشى ، جمع‌آورى قطعات نقل شده از يك اثر وگردآورى آنها در كنار يكديگر است ؛ كارى كه مىتوان نام آن را بازسازى متون مفقوده ناميد . در واقع ، بسيارى از متون گذشته ، گرفتار أنواع واقسام دشوارىها شده واز دست رفته است ، با اين حال ، قطعاتى از آنها برجاى مانده كه بهم پيوستن آنها مىتواند ما را در جريان محتواى آن كتاب قرار داده ونقش آن اثر را در باور ساختن آثار پسين نشان دهد . به علاوة ، در استفاده از آن اثر توسط محققان جديد ، كار ساده‌تر شده وآنان مىتوانند با ارجاع به همين بازسازى شده‌ها ، بر اتقان كار خويش بيفزايند وبه‌طور روشن‌ترى مآخذ اصلى مطالب مورد استفادهء خود را نشان دهند . به هر روى ، در بازسازى متون مفقود ، مىتوان برگى ديگر بر غناي فرهنگ مكتوب افزود . يكى از نتايج بازسازى متون را مىتوان ، شناخت بهتر مؤلفانى دانست كه آثارشان از ميان رفته وپس از فرآهم آمدن بخشهايى از اثر مفقودشان ، مىتوان از آن طريق با أفكار وانديشه‌هاى آنان به صورت منظم آشنا گرديد .