فصل أول : در معرفت غايت ارتفاع وانحطاط كوكب . فصل 2 : در معرفت عرض بلد از I غايت ارتفاع كوكب . فصل 3 : در معرفت طول بلد از غايت ارتفاع شمس ، ورصد خسوفات ، I ومسافت ميان شهرها . فصل 4 : در معرفت جيب أوسط ومقدمات آن . باب 8 : I در معرفت درجهء طلوع وغروب كواكب ؛ وآن مشتمل بر سه فصل است : فصل أول : در معرفت I تعديل النهار كواكب به حسب جيب أوسط . فصل 2 : در معرفت مطالع درجهء طلوع وغروب كواكب I به أفق بلد . فصل 3 : در معرفت درجهء طلوع وغروب كواكب به أفق بلد . باب 9 : I در معرفت وقت رؤيت هلال ؛ وآن پنج فصل است : فصل أول : در بيان مقدمات عشره I كه در اين باب بدان احتياج است . فصل 2 : در بيان أقاويل جماعتى كه رؤيت هلال را به مجرد اين I چهار قوس مفرد ، حكم مىكند . فصل 3 : در بيان تصحيح اين چهار قوس مفرد ، به حسب موضع در فلك I تدوير از أقاويل أصحاب اين صنعت . فصل 4 : در معرفت أصابع نور هلال از قطر قمر . I فصل 5 : در تعيين موضع هلال بر آسمان به حسب ارتفاع وسمت أو . باب دهم : در معرفت I ظهور واختفاى كواكب ، به حساب وبه جدول ؛ وآن چهار فصل است : فصل أول : در ذكر مقدماتى I كه بدان احتياج است . فصل 2 : در معرفت مبادى ظهور واختفاى كواكب ، به حساب . فصل 3 : در معرفت I ظهور واختفاى ايشان ، به جدول . فصل 4 : در معرفت مدت ميان وقت قياس ومبدأ ظهور واختفاى I ايشان . باب 11 : در معرفت سمت از ارتفاع وعكس آن ، ودانستن ارتفاع ، بي سمت و I غير آن ، وسعت مشرق ؛ وآن هشت فصل است : فصل أول : در معرفت سمت ارتفاع كوكب I چون غايت ارتفاعش معلوم بود . فصل 2 : در عكس عمل مذكور ، يعنى معرفت ارتفاع از سمت . I فصل 3 : در معرفت ارتفاع ، بي سمت وتقرير اعمال آن . فصل 4 : در معرفت سعت مشرق I كوكب با جزوى مفروض با طالع . فصل 5 : در معرفت سمت ارتفاع كوكب بي عرض ، چون