محمد بن علي منجم وابكنوي
20
زيج محقق سلطانى على اصول الرصد لزيج الايلخاني ( فارسي )
سعت مشرق أو معلوم باشد وغايت ارتفاع ، مجهول . فصل 6 : در معرفت ارتفاع يا انحطاط I كوكب با عرض ، چون طالع وعاشر وتمام ارتفاع قطب بروج معلوم باشد . فصل 7 : در معرفت I سمت ارتفاع كوكب با عرض ، چون سعت مشرق أو معلوم باشد وغايت ارتفاع ، مجهول . I فصل 8 : در معرفت تعديل النهار از سعت مشرق . باب دوازدهم : در معرفت سمت قبله ؛ I وآن سه فصل است : فصل أول : در بيرون آوردن سمت قبله ، به حساب . فصل دوم : در معرفت I سمت قبله ، به جدول . فصل 3 : در دانستن سمت قبله به حسب ارتفاع آفتاب . باب 13 : در I استخراج طالعهاى رصدى وذكر أنواع آن ؛ وآن مشتمل بر سيزده فصل است : فصل أول : I در بيان رصد زمان ولادت وذكر أنواع آن وشرايطى كه در آن باب به كار است . I فصل 2 : در استخراج فضل « 1 » الدايرو ذكر أنواع آن . فصل 3 : در معرفت داير از زمان طلوع I شمس يا كوكب تا به وقت ولادت . فصل 4 : در عكس اين عمل ، يعنى در معرفت ارتفاع از داير I واين ميزان عمل أول است . فصل 5 : در معرفت داير از أول روز يا شب تا زمان ولادت . I فصل 6 : در معرفت ساعات معوجه ، از ارتفاع وقت وغايت ارتفاع « 2 » . I فصل 7 : در استخراج ارتفاع وقت ، از ساعات معوجه . فصل 8 : در معرفت مطالع طالع I از فضل داير وغير آن . فصل 9 : در استخراج درجهء طالع ، به حساب وذكر أنواع آن . فصل دهم : I در استخراج ارتفاع شمس يا كوكب از درجهء طالع به جهت امتحان عمل . فصل يازدهم : در استخراج ساعات I طلوع فجر وغروب شفق . فصل 12 : در استخراج أول وقت عصر وتوابع آن . فصل 13 : I در استخراج ساعات بعد از نصف النهار . باب 14 : در استخراج طالع ، از ارتفاع I قمر . باب 15 : در استخراج مواضع كواكب در طول وعرض به طريق رصد وامتحان تقاويم I ايشان در قرانات وكسوفات وخسوفات ؛ وآن ده فصل است : فصل أول : در استخراج
--> ( 1 ) . [ در أصل نسخه : ] فصل ( 2 ) . " غايت ارتفاع " در أصل نسخه دو بار تكرار شده است .