مىسپردند ، وآن را ماه صفر مىناميدند ، ودر آن از جنگ وقتال ونهب وغارت دريغ نمىورزيدند ، وبراي آنكه چهار ماه محترم ( ذو القعدة وذو الحجة ومحرم وماه رجب ) مقدار حرمتش محفوظ باشد ، اجمالا به مقدار چهار ماه از نظر كميت ومقدار ، نه از نظر كيفيت وخصوصيت ، چهار ماه را در مدت سال دست از جنگ باز مىداشتند ، لِيُواطِؤُا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللَّهُ ، براي آنكه فقط در مقدار ماهها كه خداوند محترم شمرده است هم ميزان وهم مقدار باشند . دوم - به سبب تأخير أيام حج ويا أيام روزه وبعضي از عبادات ومناسك از محل خود به زمان بعد ، براي مناسب بودن آب وهوا ، وبراي فروش امتعه تجارتي وجلب قبائل براي بجا آوردن حج . وبنا بر اين حج پيوسته از نقطه نظر اعتدال هوا در فصل خاصي صورت مىگرفت ودر ماههاى قمري دور مىزد وگردش مىكرد تا در هر سى وسه سال بنا بر كبيسه دقيق ، ويا در هر بيست وشش سال بنا بر كبيسه تقريبي ، همانطور كه در روايت عمرو بن شعيب از پدرش از جدش گذشت ، حجّ به زمان اصلى خود مىرسيد ، همچنانكه در حج رسول خدا صلى الله عليه وآله سلم كه حجة الوداع بود ، به زمان اصلى خود بازگشت كرده بود ، وروى همين أساس آن حضرت در خطبه مشهوره خود فرمود :