خود منطبق باشد ، فقط در بيست وشش سال يك بار مىرسيدند . واين عمل همان نسىء است كه خداوند در كتابش فرموده است . تا رسيد به زمان حج أكبر ، همان حجى كه رسول خدا بجاى آوردند ، در آن سالى بود كه چون مردم ماهها را شمردند ، وبر ماه حج موافق بود ، رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم در خطبه خود فرمود : اينك زمان دور زده است ، وبه جائى رسيده است كه بر همان كيفيت وهيئتى است كه خدا آسمان‌ها وزمين را در آن روز آفريد . » ونيز در « الدر المنثور » آورده است كه : احمد حنبل وبخارى ومسلم وأبو داود وابن منذر وابن أبي حاتم وأبو الشيخ وابن مردويه وبيهقى در كتاب « شعب الايمان » از أبو بكرة تخريج كرده‌اند كه : رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم در حج ، خطبه‌اى ايراد كردند وفرمودند : الا ان الزمان قد استدار كهيئته يوم خلق الله السماوات والأرض ، السنة اثنا عشر شهرا ، منها أربعة حرم ، ثلاثة متواليات : ذو القعدة وذو الحجة والمحرم ، ورجب مضر الذي بين جمادى وشعبان « 1 » . « بدانيد كه : زمان دور زده است ، همانند روزى كه خداوند آسمانها وزمين را آفريد ! سال دوازده ماه است ، كه چهار تاى از آنها ماه‌هاى محترم است ، سه تا از اين چهار تا ، پى در پى است ، كه ذيقعده وذي حجه ومحرم است ، ويكى تنها است كه رجب مضر است ، وآن بين جمادى وشعبان است

--> ( 1 ) « » . تفسير الدُّرُّ المنثور » ج 3 ، ص 234 ، و « مسند » أحمد حنبل ، ج 5 ، ص 37