در « تفسير الدر المنثور » ابن أبي حاتم وأبو الشيخ از ابن عمر تخريج كرده‌اند كه أو گفت : وقف رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم بالعقبة ، فقال : ان النسىء من الشيطان زيادة في الكفر ، يضل به الذين كفروا ، يحلونه عاما ويحرمونه عاما ، ويحرمون صفر عاما ويستحلون المحرم وهو النسىء . « 1 » « رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم در عقبه سرزمين منى ايستاد وگفت : حقا نسىء از شيطان است ، كه موجب زيادى كفر است ، وبدين وسيله كافران گمراه مىشوند ، از ماههاى حرام در يك سال آن را حلال مىشمرند ، ودر يك سال حرام مىشمرند ، وماه صفر را حرام مىكنند ، وماه محرم را حلال مىكنند ، واينست معناى نسىء » . ونيز در « الدر المنثور » آورده است كه : ابن جرير وابن منذر وابن أبي حاتم وابن مردويه از ابن عباس تخريج كرده‌اند كه أو گفت : كان جنادة بن عوف الكناني يو في الموسم كل عام ، وكان يكنى ابا ثمادة ، فينادى : الا ان ابا ثمادة لا يخاف ولا يعاب ، الا ان صفر الأول حلال . « 2 »

--> ( 1 ) « تفسير الدّر المنثور » ج 3 ، ص 236 ؛ و « تفسير الميزان » ج 9 ، ص ( 2 ) . 682 علّامهء طباطبائى رضوان الله عليه در ج 9 ، « الميزان » ص 287 از سيوطى در كتاب « مزهر » نقل كرده‌اند كه : عرب در زمان قبل از اسلام ماه محرّم را صفر مىناميد وآن را صفر أوّل مىگفت ؛ وماه صفر را صفر دوّم مىگفت ؛ پس همانند دو ربيع ، ودو جمادى ، دو ماه صفر بود ونسيى در صفر اوّل واقع مىشد واز صفر دوّم تجاوز نمىكرد ؛ وچون اسلام استقرار يافت ؛ به جهت احترام ماه صفر اوّل كه حرمتش بواسطهء نسيى زائل شده بود آن را شَهرُ اللهِ المحرّم خواندند ؛ وبواسطهء كثرت استعمال ؛ محرّم خوانده شد ؛ وماه صفر به صفر دوّم اختصاص يافت . پس محرّم از ألفاظ اسلامى است واز اوصافى است كه بواسطهء كثرت استعمال در ماه صفر اوّل علم بالغلبة شده است .