گويد كه كيستند اينها كه با أو دفن كرده‌اند ؟ گويند كه دو مصاحب أو ودو هم‌خوابهء أو أبو بكر وعمر . حضرت صاحب در حضور خلق از روى مصلحت پرسد كه كيست أبو بكر وكيست عمر ؟ وبه چه سبب ايشان را از ميان جميع خلايق با جدّم دفن كرده‌اند وگاه باشد كه ديگرى باشد كه در اينجا مدفون شده ؟ پس مردم گويند كه اى مهدى آل محمّد ! غيرايشان كسى در اينجا مدفون نيست ، ايشان را از براي همين [ در ] اينجا دفن كرده‌اند كه خليفهء رسول بودند وپدر زنان آن حضرت بودند . پس فرمايد كه آيا كسى هست كه اگر ببيند ايشان را بشناسد ؟ گويند : بلى ما [ أو را ] « 1 » به صفت مىشناسيم ، باز فرمايد كه آيا كسى شك دارد در اينكه ايشان در اينجا مدفونند ؟ گويند : نه . پس بعد از سه روز امر فرمايد كه ديوار بشكافند وهر دو را از قبر به در آورند ، پس هر دو را با بدن تازه بيرون آورند ، به همان صورت كه داشته‌اند ، پس فرمايد كه كفن‌ها از ايشان بگشايند وايشان را به حلق كشند بر درخت خشكى ، پس براي امتحان خلق در حال آن درخت سبز شود وبرگ برآورد وخشكى ، پس براي امتحان خلق در حال آن درخت سبز شود وبرگ برآورد وشاخه‌هايش بلند شود ، پس جمعى كه ولايت ايشان داشته باشند ، گويند كه اين است [ واللّه ] شرف وبزرگى وما رستگار شديم به محبّت ايشان ! وچون اين خبر منتشر گردد هركه در دل به قدر حبّه [ از ] محبّت ايشان داشته باشد حاضر شود . پس منادى از جانب صاحب عليه السّلام ندا كند كه هركه اين دو مصاحب ودو هم‌خوابهء حضرت رسول را دوست مىدارد از ميان مردم جدا شود وبه يك جانب بايستد ، پس خلق دو طايفه شوند يكى دوستدار ايشان ويكى لعنت‌كننده بر ايشان ، پس حضرت عرض فرمايد بر دوستان ايشان كه بيزارى جوئيد از ايشان واگرنه به عذاب الهى گرفتار مىشويد .

--> ( 1 ) . زيادة از نسخهء ( ع ) .