مقدمه ناشر تابش أنوار درخشان هدايت با طلوع شمس نوراني وحيات بخش اسلام روحي تازه بر كالبد مرده وافسرده انسانهاى جاهلي بخشيد وزمينه حيات متعالي آنان را فرآهم ساخت وبه سبب مرارتهاى شاق ومجاهدات منحصر به نفس نفيس پيامبر عظيم الشأن اسلام غوطه وران حضيض جاهليت أولى به درجه اى از تعالى وكمال رسيدند كه از مرتبه دفن زنده دختران بيگناه خود به آن رتبه والاي از ايثار دست يافتند كه در جنگ تبوك چندين تن جام آب بر جاى نهادند وبا لب عطشان وجگر سوزان ، وأصل به خيل شهيدان متصل به لقاء حضرت حق گرديدند . اين مراتب سرفرازى وعلو نبود مگر آن كه تمامى جلوات حق را به رأى العين وبه غايت كمال در خورشيد فروزنده سيماى مطهر حضرت ختمى مرتبت مى ديدند . وجود شريف ونوراني آن بزرگوار آنچنان آميزه اى از توحيد ويكتا پرستى وحقيقت محض بود كه مايه حيرت كفار ومشركين وسبب گرويدن به شرف دين مبين وشريعت حنيف مى گرديد . وبعد از غروب غمگين واندوهبار آفتاب نبوت حضرت ختم المرسلين صلى الله عليه وآله وسلم تمامى اين جلوات خدا صبغه اى در چهره ملكوتي أمير ابرار وفخر روزگار حضرت مولى الموحدين وامام المتقين أمير المؤمنين عليه السلام متجلي بود وتمامى حق خواهان عالم جملگى مى بايست استضائه از آن مظهر فروزان أنوار حق وهدايت وروشنگر طريق سعادت مى نمودند . ليكن هزاران اسف واندوه وآه كه اعمال ننگين أصحاب ناپاك سقيفة ، به گونه اى دود سياه نفاق وگمراهى در فضاى نوراني وپاك ومطهر آسمان اسلام منتشر ساختند كه هم