به خدا باشد و در نهانخانه دل خويش حبّ منزلت خواهى در قلوب يا بدست آوردن مال يا انگيزه دفع برخى بديها و شرور از خود نداشته باشد بسيار كم و نادر است . و اگر مثل او يافت شود پيشوائى است كه بايد از جاهاى دور بار سفر بندند تا به او اقتدا كنند ، و نظير او هر گاه در خود قصد تقرّب و ثواب در رفتن به مسجد و امامت يافت ، مىرود و اگر اين قصد را نيافت ، ترك مىكند و تنها نماز مىگزارد ، و چنين شخصى اقتدا كردن مردم به او و اقتدا نكردن در نزد او يكسان است ، و بيشى و كمى مأمومين در نزد او تفاوتى نمىكند ، بلكه حال او بهنگام انفراد و در وقت امامت براى جماعتى بىشمار ، مساوى و همانند است . و بالجملة : انواع غرور اهل علم - بخصوص در اين زمانها - بسيار است . و كسى كه تأمّل كند مىداند كه غرور يا فريبكارى و تلبيس يا غير اينها از افعال مذموم و صفات ناپسند بعضى از آنان به جائى مىرسد كه وجودشان براى اسلام و مسلمانان زيان آور و مرگشان براى ايمان و مؤمنان سودمندتر است ، زيرا دجّال دين و بر پا دارنده مذهب شياطيناند ، و مثل آنان چنانست كه عيسى بن مريم عليه السّلام فرموده : « عالم بد مانند سنگ بزرگى است كه در گذرگاه آبى افتاده نه خود آب مىخورد و نه مىگذارد آب به كشتزار برسد » . گروه چهارم واعظان فريفتگان واعظان نيز بسيارند : بعضى از آنان ، درباره اخلاق و صفات نفس ، از خوف و رجاء و توكَّل و رضا و صبر و شكر و مانند اينها ، سخن مىگويند و چنين پندارند كه به گفتن اينها و دعوت مردم به اينها خود نيز به اينها موصوف مىگردند ، و حال آنكه در واقع از آنها جدا و دورند مگر به قدر اندكى كه عوام مسلمين از آنها خالى نيستند . چنين واعظى گمان مىكند كه غرض او اصلاح خلق است نه چيزى ديگر ، و با وجود اين اگر مردم رو به واعظى ديگر آورند و به دست وى به صلاح آيند ، و او براى ارشاد و اصلاح