فصل 10 اعتبارات و درجات زهد بدان كه زهد اعتبارات مختلف دارد و با ديدهاى گوناگون مىتوان به آن نگريست و به هر ديدگاهى مراتب و درجاتى تحقّق مىيابد . اول - زهد به اعتبار و از لحاظ خود آن يعنى از حيث خود ترك دنيا ، و به اين اعتبار سه درجه دارد : 1 - با اينكه ميل و محبت به دنيا دارد با مجاهده و مشقّت آن را ترك مىكند و نفس خويش را از آن باز مىدارد ، و اين در واقع تزهّد است . 2 - اينكه دنيا را به اختيار و به آسانى ترك كند زيرا دنيا در نظر او نسبت به آخرت و نعمتها و لذتهاى آن حقير و ناچيز است ، و اين مانند آن است كه از يك درهم دست بردارد تا در عوض دو درهم به دست آورد ، و اين مرتبه از زهد چندان دشوار و شاق نيست اگر چه به انتظارى اندك نياز دارد ، و چنين شخصى بسا هست كه به خود ببالد و عجب كند كه چيز با ارزشى را در برابر چيز با ارزشترى رها كرده و نسبت به آن زاهد است . 3 - عاليترين درجهء زهد به اين اعتبار آنست كه دنيا را به اختيار و با شوق و رغبت ترك مىكند بدون اينكه دنيا در نظر او قدر و ارزشى داشته باشد و فكر كند كه چيزى را از دست مىدهد [ يعنى در زهد نيز زاهد است ] ، زيرا مىداند كه دنيا چيزى نيست و او مانند كسى است كه از پشگلى بگذرد و ياقوت صاف سرخى را بگيرد ، و چنين