سال مىزيست نه جامهء خواب برايش مىگستردند و نه ديگى برايش بر سر آتش مىنهادند و نه بين او و زمين چيزى مىافكندند و نه اهل خانه را دستور مىداد كه طعامى بسازند ، شبها بر پا مىايستادند و رخسارهاى خود را بر خاك مىنهادند اشكها بر گونه هايشان روان بود و با پروردگارشان در مناجات و زارى بودند كه آنان را از عذاب دوزخ رهائى بخشد . حكايت كرده‌اند كه يكى از خلفا ده هزار درهم براى يكى از آنان فرستاد او نپذيرفت ، اين كار بر اهل خانواده اش گران آمد ، گفت : مثل من و مثل شما مانند آن طايفه اى است كه گاوى داشتند و با آن زمين را شخم مىزدند و زراعت مىكردند همين كه پير شد و از كار افتاد او را ذبح كردند تا از پوستش سود برند ، شما نيز مىخواهيد مرا در اين پيرى ذبح كنيد ، امّا اگر از گرسنگى بميريد بهتر است از اينكه مرا ذبح كنيد . و زهد يكى از آنان به مرتبه اى رسيده بود كه در شبهاى گرم كه به نماز مىايستاد جائى را برمىگزيد كه نسيم سحرى به آنجا نوزد مبادا استراحتى برايش حاصل شود . و يكى ديگر سبوئى سر شكسته داشت كه آب در آن بود آن را از آفتاب برنمىداشت و آب گرم را مىآشاميد و مىگفت كسى كه لذت آب سرد را يافت مفارقت دنيا بر او دشوار خواهد بود . پس اى دوست از مستى هوى و هوس به خود آى و ضديّت بين دنيا و آخرت را بشناس و به كسانى اقتدا كن كه چون از حقيقت حال و سرانجام كار آگاه بودند راه زهد و پارسائى و تقوى را پيش گرفتند و خود را از لذتهاى دنيا كنار كشيدند ، و اين كار اگر چه دشوار و شاقّ است ديرى نمىپايد و به اندك زمانى مدّت آن به سر مىرسد ، و خويشتن دارى و پرهيز در مدتى اندك براى نعمتها و لذتهاى جاويد بر اهل معرفت كه نفس خود را با سياست شرع مبين مقهور ساخته‌اند و به ريسمان يقين به آنچه خداوند براى بندگان زاهد در آخرت وعده داده است چنگ زده‌اند گران و دشوار نيست .