و فرمود : « هر كه از دنيا بگذرد خداوند حكمت را در دلش وارد مىسازد ، پس زبانش به حكمت سخن مىگويد ، و درد و دواى دنيا را به او مىشناساند و او را از دنيا به سلامت به دار السّلام ( خانهء سلامت و آرامش ) مىبرد » . و روايت است كه « يكى از زنان آن حضرت از گرسنگى شديدى كه در او مشاهده كرد به گريه افتاد و گفت : يا رسول اللَّه ، آيا از خدا نمىخواهى كه تو را طعامى برساند ؟ فرمود : به خدائى كه جانم به دست اوست اگر از خدا بخواهم كه كوههاى دنيا را طلا كند و هر جا روم با من فرستد چنين مىكند و لكن من گرسنگى دنيا را بر سيرى آن و فقر دنيا را بر غناى آن و اندوه دنيا را بر شادى آن برگزيدم . دنيا در خور و سزاوار محمّد و آل محمّد نيست . خداوند براى پيامبران أولوا العزم جز صبر بر ناخوشىها و خوشىهاى دنيا را نپسنديده ، و من را نيز به آنچه ايشان را تكليف كرده مكلَّف ساخته و فرموده : « فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ » 46 : 35 . ( احقاف ، 35 ) « صبر كن چنان كه پيغمبران أولوا العزم ( صاحب ثبات و پايدارى ) صبر كردند » . به خدا سوگند كه چاره اى به جز اطاعت او ندارم و به خدا قسم كه به قدر توانائيم صبر مىكنم و قوه و نيروئى نيست مگر از سوى خدا « . و فرمود : « ايمان بنده كامل نخواهد بود تا اينكه گمنامى را از شهرت و شناخته شدن دوستتر دارد و كمى چيزى را از زيادى آن دوستتر دارد » . و فرمود : « اذا أراد اللَّه بعبد خيرا زهّده في الدّنيا ، و رغَّبه في الآخرة ، و بصّره بعيوب نفسه » . « وقتى خداوند براى بنده اى نيكى خواهد وى را در كار دنيا بىميل و بىاعتنا سازد و در كار آخرت رغبت در او پديد آورد و وى را به عيوب خود آگاه و بينا كند » . و فرمود : « من اشتاق إلى الجنّة سارع إلى الخيرات ، و من خاف من النّار سهى عن الشّهوات ، و من ترقّب الموت ترك اللَّذّات ، و من زهد في الدّنيا هانت عليه المصيبات » . « هر كه مشتاق بهشت است به كارهاى نيك مىشتابد ، و هر كه از آتش دوزخ