فصل 37 ستايش اخلاص اخلاص يكى از منزلهاى راه دين است و از مقامات اهل يقين بشمار مىرود . و راستى كبريت احمر است ، و توفيق وصول به آن از خداى اكبر است ، و از اين رو در فضيلت آن آيات و اخبار بسيار رسيده است ، خداى تعالى مىفرمايد : « وَما امِرُوا الا لِيَعْبُدُوا الله مُخْلِصينَ لَه الدِّينَ » 98 : 5 ( بيّنه ، 5 ) « و مأمور نبودند جز اينكه خدا را پرستند در حالى كه دين را براى او پاك و خالص كنند » . و مىفرمايد : « الا الَّذِينَ تابُوا وَأصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِالله وَأخْلَصُوا دينَهُمْ لِلَّه » 4 : 146 ( نساء ، 146 ) « مگر كسانى كه توبه كنند و راه اصلاح پيش گيرند و به خدا پناه برند ( به دامن لطف خدا چنگ زنند ) و دين خويش براى خدا خالص گردانند » . و مىفرمايد : « فَمَنْ كانَ يَرْجُو لِقاءَ رَبِّه فَلْيَعْمَلْ عَمَلا صالِحا وَلا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّه أَحَدا » 18 : 110 ( كهف ، 110 ) « هر كه اميد ديدار پروردگار خويش دارد بايد كارى شايسته كند و در عبادت پروردگار خود هيچ كس را شريك نسازد » . [ گويا ] اين آيه دربارهء كسى نازل شده كه براى خدا عمل مىكند ولى دوست