« ريا ، خداى عز و جل وقتى بندگان را در قيامت جزاى اعمال دهد مىفرمايد : نزد كسانى رويد كه در دنيا براى ايشان ريا مىكرديد و ببينيد كه آيا پاداش شما در نزد آنها هست » . و فرمود : « از جبّ الحزن [ چاه اندوه ] به خدا پناه بريد » گفتند : يا رسول اللَّه ، جب الحزن چيست ؟ فرمود : « واديى است در دوزخ براى قاريان رياكار » . و فرمود : « خداى تعالى مىفرمايد : هر كه عملى و عبادتى كرد و ديگرى را با من شركت داد آن عمل براى آن ديگرى باشد كه من از آن عمل بيزار و از انباز بىنيازم » . و فرمود : « لا يقبل اللَّه تعالى عملا فيه مثقال ذرّة من رياء » « خداى تعالى عملى را كه يك ذره ريا در آن باشد نمىپذيرد » . و فرمود : « إنّ أدنى الرّياء الشّرك » « اندك ريا شرك است » . و فرمود : « روز قيامت مرائى را ندا كنند : اى نابكار اى غدّار اى ريا كار عمل تو تباه و مزد تو باطل شد ، برو و مزد از آن بگير كه كار براى وى كردى » . روزى آن حضرت مىگريست ، شخصى پرسيد : چرا مىگرييد ؟ فرمود : « بر امّت خويش از شرك بيمناكم . نه آنكه بت يا آفتاب يا ماه يا سنگى را پرستند و ليكن در اعمال خود ريا كنند » . و فرمود : « سيأتي على النّاس زمان تخبث فيه سرائرهم و تحسن فيه علانيتهم طمعا في الدّنيا لا يريدون به ما عند ربّهم ، يكون دينهم رياء لا يخالطهم خوف ، يعمّهم اللَّه بعقاب فيدعونه دعاء الغريق فلا يستجيب لهم » . « زمانى بر مردم خواهد آمد كه براى طمع در دنيا باطنشان پليد و خبيث و ظاهرشان زيبا و نيكو شود و آنچه را كه نزد پروردگارشان است ( ثواب الهى ) نمىجويند ، دينشان رياء است و ترس از خدا در دلشان جاى ندارد ، عقاب خداوند همهء آنها را فرو مىگيرد و آنگاه همچون كسى كه در حال غرق شدن است خدا را مىخوانند ولى دعاشان را اجابت نكند » .