در خبر ديگر آمده است كه : « رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلَّم از خداى سبحان درخواست مىكند كه امّت او را در حضور فرشتگان و پيامبران و ديگر امّتان محاسبه نكند تا عيبهاى آنها برايشان ظاهر نگردد ، بلكه طورى آنها را محاسبه كند كه بجز خداى سبحان و پيغمبر او ديگرى بر گناهانشان آگاه نشود ، و خطاب الهى رسد كه : اى حبيب من ، من به بندگان خود از تو مهربانترم ، چون تو روا ندارى كه عيوب ايشان نزد غير تو آشكار شود من روا ندارم كه بر تو نيز ظاهر گردد ، من خود به تنهائى آنان را محاسبه مىكنم چنان كه جز من كسى بر لغزشهايشان آگاه نشود » . پس وقتى عنايت خداى سبحان در پوشيدن عيوب بندگان تا اين حد باشد ، اى بيچارهء مبتلى به انواع عيوب و گناهان ، به كدام حق پرده از عيوب بندگان خدا برمىدارى ، با اينكه تو خود همانند آنها به انواع عيوب و لغزشها گرفتارى بينديش كه اگر كسى گناه يا عيبى از تو را در پيش مردم فاش كند حال تو چگونه خواهد بود ، حال ديگران را هم در افشاى گناهان و عيوب آنها بر خود قياس كن . و از اخبار و تجربه روشن و واضح است كه : هر كه ديگرى را رسوا كند خود نيز رسوا مىشود . پس اى دوست من ، بر خود رحم كن و به پروردگار خود تأسّى جوى ، و بر عيوب ديگران پرده افكن .