خود و زشتى درون خويش را بشناسد . و نشانهء پاك بودن نفس از اين آفت اين است كه اگر آن گناهكار با پند شخص ديگر پند پذيرد يا خود از معصيت باز ايستد دوستتر دارد تا به وسيلهء وعظ او پند گيرد . 5 - بازداشتن به قهر و تسلَّط : مانند شكستن آلات لهو ، و ريختن شراب ، و يا كندن و گرفتن جامه و مال غصبى از وى و رد كردن آن به صاحبش ، و امثال اينها . 6 - تهديد و ترساندن : مثل اينكه بگويد دست از اين كار بدار ، وگر نه تورا مىزنم و سرت را مىشكنم و مانند اين از آنچه در صورت دست نكشيدن از معصيت جايز است انجام دهد . ولى جايز نيست كه به كارى تهديد كند كه انجام دادن آن جايز نيست ، مثل اينكه بگويد : اين كار را رها كن وگر نه گردنت را مىزنم يا فرزندت را كتك مىزنم ، يا زنت را از خانه بيرون مىكشم ، و امثال اينها . 7 - زدن با دست و پا بدون اينكه سلاح بر كشد يا جراحتى وارد سازد . 8 - مجروح كردن با بعضى از سلاحها . اين را سيّد مرتضى - رضى اللَّه عنه - و جمعى از علماى ما جايز دانسته‌اند ، ولى بيشتر علما اذن امام را در اين مورد شرط دانسته‌اند . زيرا در اين كار بسا به تنهائى قادر نباشد و به ياران مسلَّح نيازمند باشد ، و آن شخص فاسق هم از اعوان خود استمداد كند و كار به جنگ و كشتار كشد و فتنه اى بزرگ پديد آيد .