بواسطهء آن به پا داشته مىشود و راهها امن مىگردد ، و كسبها حلال و مظالم به صاحبانش رد مىشود ، و زمين آباد مىگردد ، و تمام حق از دشمنان گرفته مىشود و كارها استقامت و استوارى بهم مىرساند . پس با دلهاى خود بديها و كارهاى زشت را انكار كنيد ، و با زبان بگوئيد ، و بر روهايشان بزنيد ، و در راه خدا از ملامت كسى نترسيد . پس اگر پند پذيرفتند و به حق بازگشتند راه تعرّضى بر آنها نيست : « انَّمَا السَّبيلُ عَلَى الَّذينَ يَظْلِمُونَ النّاسَ وَيَبْغُونَ فِى الارْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ اولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَليمٌ » 42 : 42 ( شورى ، 42 ) « راه [ تعرض ] بر كسانى است كه به مردم ستم مىكنند و در زمين به ناحق سركشى مىنمايند ، آنها عذابى دردناك دارند » . با اين كسان با بدنهاى خود جهاد كنيد ، و با دلهاى خود آنان را دشمن داريد ، بىآنكه سلطه طلب و يا در جستجوى مال باشيد و يا از راه ظلم پيروزى بخواهيد ، تا اينكه آنها به امر خدا باز گردند و به طاعت او در آيند « . ( 1 )

--> ( 1 ) حديث را با » فروع كافى « : كتاب جهاد ، باب امر به معروف تصحيح كرديم . .