« هيچ گونه تجارت و داد و ستدى ايشان را از ياد خدا مشغول نمىسازد » . و ديگران به اين لذت مشتاق نيستند ، زيرا شوق بعد از چشيدن لذت است ، و هر كه لذت معرفت را نچشيده باشد به آن شناسائى ندارد ، و هر كه نشناسد مشتاق نمىشود ، و هر كه مشتاق نباشد نمىجويد ، و هر كه نجويد ادراك نمىكند ، و هر كه معرفت را در نيابد از مقام علَّيّين رانده و مطرود و از مجاورت مقرّبان محروم خواهد بود ، و با محرومان در تنگترين دركات زندان دوزخ محبوس خواهد شد : « وَمَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمنِ نُقَيِّضْ لَه شَيْطانا فَهُوَ لَه قَرينْ » 43 : 36 ( زخرف ، 36 ) « و هر كه از ياد خداى رحمان روى بر تابد شيطانى را به او گماريم كه قرين وى باشد . »