ملا محمد مهدي النراقي ( مترجم : مجتبوي )

243

جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي )

و از آنهاست : انواع فجور انواع گناهان از زنا و لواط و شرابخوارى و اشتغال به لهو و استعمال آلات آن ، از عود و مزمار و رباب و دف و امثال اينها ، همه از رذائل قوهء شهويه است . و همچنين زينت كردن به طلا و پوشيدن لباس ابريشمى براى مردان ، كه در نكوهش اين دو اخبار بسيار رسيده و چون مشهور است نيازى به ذكر آنها نيست . و از آنهاست : خوض در باطل مراد از خوض ( فرو رفتن ) در باطل سخن گفتن و حكايت كردن معصيتها و فجور است ، مثل حكايت احوال زنان بدكار و مجالس شراب و رفتار اهل فسق و عيّاشى و اسراف ثروتمندان و تكبّر و گردنكشى پادشاهان و عادات و مراسم زشت و ناپسندشان و احوال مذموم و ناشايست آنان ، و امثال اينها ، كه همه از پستى و پليدى قوهء شهوت است . و چون انواع باطل و معاصى بىحدّ و حصر است ، فرو رفتن در آنها نيز چنين است و انواع نامحدود دارد ، و كم گفتارى است كه گشوده شود و منتهى به يكى از آنها نشود ، پس راه خلاص از اينها ممكن نيست مگر اينكه به قدر حاجت از امور مهمّ دين و دنيا سخن گفته شود . و چه بسا كه از آدمى سخنى از انواع خوض در باطل صادر شود كه او را هلاك كند در حالى كه او خود آن را كوچك مىشمرد ، زيرا اكثر ياوه گوئى و فرو رفتن در باطل حرام است ، و از اين رو رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : « بزرگترين مردم از حيث گناه در روز قيامت كسى است كه در