و قول آن حضرت عليه السّلام به زراره : « سه چيز است كه اگر مؤمن آنها را بياموزد باعث فزونى عمر و دوام نعمت او مىشود . پرسيدم : آنها كدامند ؟ فرمود : طولانى كردن ركوع و سجود در نماز ، و طولانى نشستن بر سفره در موقع مهماندارى و اطعام ، و نيكوئى كردن به كسى كه شايستهء آن است » . و نيز سخن آن حضرت عليه السّلام : « از لغزشهاى نيكان و نيكوكاران در گذريد ، و آنان را ببخشائيد ، كه دست خدا بر سر ايشان چنين است - امام دست خود را مانند سايبان نگاهداشت » . و گفتار آن حضرت عليه السّلام : « كارهاى نيك و شايسته آدمى را از حوادث سوء و افتادنهاى بد نگاه مىدارد » . و فرمود : « بهشت را درى است به نام معروف ، داخل آن نمىشود مگر اهل معروف ، و اهل معروف در دنيا همان اهل معروف در آخرتند » : يعنى همان گونه كه در دنيا كارشان نيكى است در آخرت نيز چنيناند ، حسنات خود را به هر كه بخواهند مىبخشند ، چنان كه امام صادق عليه السّلام در خبر ديگرى فرمود : « در آخرت به آنان گفته مىشود : گناهان شما بخشوده شد ، ايشان هم حسنات خود را به هر كه بخواهند مىبخشند و به بهشت در مىآيند » . و فرمود : « ياران رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلَّم گفتند : يا رسول اللَّه ، پدران و مادران ما فداى شما نيكوكاران در دنيا به نيكى خود شناخته مىشوند ، در آخرت به چه چيز شناخته مىشوند ؟ فرمود : خداوند چون بهشتيان را به بهشت در آورد ، باد خوشبوى را فرمان دهد كه به اهل نيكى و معروف بپيوندد ، پس از آن هيچ يك از آنان به جمع بهشتيان نمىگذرد مگر آنكه بوى او را مىيابند ، و مىگويند : اين از اهل نيكوئى است » . ( 1 )

--> ( 1 ) اين احاديث را بر « وافى » : 6 - 289 - 290 ، و بر « وسائل » : كتاب امر به معروف ، ابواب فعل معروف ، باب 1 - 6 تطبيق كرديم . .