قيمت آنچه از او گرفته‌ام به او نداده‌ام زيرا او را در معرض اين در آورده‌ام كه آبروى چهره اى را كه در پيش خداى من براى عبادت و طلب حاجت بر خاك مىمالد براى من بريزد . هر كه با برادر مؤمن خود چنين كند ، در حالى كه مىداند كه جايگاه شايستهء بخشش و نيكى اوست ، در دعاى خود ( در طلب بهشت ) به خدا راست نگفته ، كه از او به زبان آرزوى بهشت مىكند و به مال اندك خود بخل مىورزد « . ( 1 ) ديگر آنكه سزاوار است كه براى اداى صدقهء خود وقت با فضيلتى را معيّن كند ، مثل روز غدير و ماه ذى حجّه ، بخصوص دههء اول آن ، يا ماه رمضان بخصوص دههء آخر آن . و روايت است كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم جوادترين مردم بود ، و در ماه رمضان همچون باد فروهشته و روان كننده بود كه در آن چيزى نگه نمىداشت .

--> ( 1 ) اين حديث را از روى » وافى « : ج 6 - 286 ، باب آداب اعطاء ، تصحيح كرديم . .