فصل 20 مذمت بخل بخل از پىآمدها و نتايج دنيا دوستى است ، و از صفات پليد و زشت و اخلاق رذيله به شمار مىرود ، و از اين رو آيات و اخبار بسيار در ذم آن رسيده است . خداى سبحان مىفرمايد : « الَّذينَ يَبْخَلُونَ وَيَأْمُرُونَ النّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُونَ ما آتاهُمُ الله مِنْ فَضْلِه . . . » 4 : 37 ( نساء ، 36 ) « كسانى كه بخل مىورزند و مردم را به بخل وا مىدارند و آنچه را خدا از كرم خويش به آنان داده نهان مىكنند . . » . و نيز مىفرمايد : « وَلا يَحْسَبَنَّ الَّذينَ يَبْخَلُونَ بِما آتاهُمُ الله مِنْ فَضْلِه هُوَ خَيْرا لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرُّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِه يَوْمَ الْقِيامَةِ » 3 : 180 . ( آل عمران ، 180 ) « كسانى كه به آنچه خدا از فضل و كرم خود به آنان داده بخل مىورزند اين را خير خويش مپندارند بلكه شرّشان است و به زودى در روز قيامت آنچه را بخل كرده‌اند طوق گردنشان شود » . و رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود : « إيّاكم و الشّحّ ، فإنّه اهلك من كان قبلكم ، حملهم على أن سفكوا دماءهم و استحلَّوا محارمهم » . « از بخل بپرهيزيد ، كه پيشينيان شما را هلاك كرد و آنها را به خونريزى و