« ارمغان مؤمن در دنيا فقر است » . و فرمود : « روز قيامت بنده [ مؤمن محتاج ] را بياورند ، خداى تعالى از او عذر خواهى كند ، چنان كه كسى از برادر خويش پوزش مىخواهد ، و مىفرمايد : به عزت و جلالم سوگند دنيا را نه براى خوارى و بى ارجى تو نزد خود دريغ كردم ، بلكه براى كرامت و فضيلتى كه براى تو آماده ساخته‌ام . اينك اى بندهء من بر صفهاى مردم بگذر ، و هر كه را ببينى خوراك يا پوشاكى به خاطر من به تو بخشيده دستگير كه وى را در كار تو كردم . و مردم آن روز در عرق غرق باشند و او داخل صفهاى مردم شود و بنگرد چه كسى به او احسان كرده ، وى را به بهشت برد » . و فرمود : « با فقرا بسيار آشنائى كنيد و در نزد ايشان دستى داشته باشيد كه براى آنان دولتى خواهد بود » . گفتند : يا رسول اللَّه ، دولت آنها چيست ؟ فرمود : « در روز قيامت به ايشان گويند : بنگريد هر كه به شما خوردنى يا آشاميدنى يا پوشيدنى داده دستش را بگيريد و به بهشت بريد » . و فرمود : « ألا أخبركم بملوك أهل الجنّة ؟ » قالوا : بلى يا رسول اللَّه قال : « كلّ ضعيف مستضعف أغبر أشعث ذى طمرين لا يؤبه به لو أقسم على اللَّه لأبرّه » . « مىخواهيد شما را از پادشاهان اهل بهشت خبر دهم ؟ گفتند : آرى اى رسول خدا ، فرمود : هر ضعيف ناتوان غبار آلودهء ژوليده موى ژنده پوش ( دو تكَّه جامهء كهنه در بر ) كه هيچ كس به او اعتنا نكند و اگر قسم خورد خدا قسم او را راست كند » . آن حضرت بر مرد فقيرى وارد شد و نزد او چيزى نيافت ، فرمود : « اگر نور اين را بر اهل زمين تقسيم كنند بر همه گسترش خواهد يافت » . و فرمود : « زمانى كه مردم فقراى خود را دشمن دارند و به عمارت دنيا مشغول شوند و بر سر جمع درهم و دينار همچون سگان حرص ورزند و به جان هم افتند ، خدا آنان را آماج چند خصلت قرار دهد : قحط زمان و ستم سلطان و خيانت و جنايت واليان حكومت و قاضيان و شوكت و تسلَّط دشمنان ( 1 ) » .

--> ( 1 ) اين اخبار همه از اهل سنّت ( عامّه ) رسيده ، و آنها را از روى » احياء العلوم « و » احياء الاحياء « تصحيح كرديم . .