أو را وبلند گردانيد تا آن كه ديده شد سفيدى زير بغل أو بعد از آن گفت آگاه باشيد كه هر كس كه من بودم مولاي أو پس اين على مولاي اوست بار خدايا دوستى كن با هر كس كه دوستى كند با على ودشمنى كن با هر كس كه دشمنى كند با على ويارى كن با هر كس كه يارى كند با على وخوارى كن با هر كس كه خوارى كند با على بعد از آن فرود آمد از منبر وآمدند أصحاب نزد أمير المؤمنين ( ع ) ومباركباد گفتند أو را بولايت وامامت وأول كسى كه تبريك وتهنيت گفت بوى عمر بن خطاب بود كه گفت يا علي در صباح گشتى مولاي من ومولاي مؤمنين ومؤمنات وفرود آورد جبرئيل اين آية را الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً يعنى در اين روز كامل گردانيدم از براي شما دين شما را بولايت على ابن أبي طالب ( ع ) وتمام كردم بر شما نعمت خود را بظاهر كردن آن واختيار كردم براي شما اسلام شما را ديني نيكو ( 1 ) پرسيدند از حضرت صادق ( ع ) از قول خداى تعالى يَعْرِفُونَ نِعْمَتَ اللَّهِ ثُمَّ يُنْكِرُونَها فرمود ميشناسند نعمت روز غدير را وانكار ميكنند آن را در روز سقيفة پس رخصت طلب كرد حسان بن ثابت كه بگويد چند بيت از شعر در شان آن روز پس رخصت داد أو را رسول خدا ( ص ) پس انشاد كرد شعري كه مضمون آن بفارسى اينست ندا كرد ايشان را روز غدير خم پيغمبر ايشان وبشنو رسول را كه بچه ندا ميكند پس مخصوص كرد خلافت را بعلى ( ع ) غير از جميع مردمان ونام كرد أو را بعزت برادر خود پس فرمود بمردمان كيست مولاي شما وولى شما گفتند در حالي كه نبود در ميان ايشان دشمنى كه اله تو مولاي ماست وتوئى ولى ما ونيست ترا از نادر كفتار هيچ نافرمانى پس فرمود بعلى ( ع ) برخيز يا علي بدرستى كه من پسنديدم ترا بعد از خود بامامت ودر آن وقت دعا كرد كه خداوندا دوستدار دوستدار على را ودشمن دار دشمن