را از يك نور پس فشرد اين نور را يك فشردن پس بيرون آمد از آن شيعيان ما پس تسبيح گفتيم يعنى سبحان اللَّه گفتيم پس ايشان تسبيح گفتند وما تقديس گفتيم پس ايشان تقديس گفتند وما لا اله الّا اللّه گفتيم پس ايشان لا اله الّا اللَّه گفتند پس ما تمجيد گفتيم پس ايشان تمجيد گفتند وما توحيد گفتيم پس ايشان توحيد گفتند پس بعد از آن خلق كرد خداى تعالى آسمانها را وزمين را وخلق كرد ملئكه را پس ماندند ملئكه صد سال كه نميدانستند تسبيحى ونه تقديسى ونه تمجيدى پس تسبيح گفتيم ما وتسبيح گفتند شيعيان ملئكه بواسطة تسبيح ما وتقديس گفتيم ما وتقديس گفتند شيعيان ما پس تقديس گفتند ملئكه بسبب تقديس ما وتمجيد گفتيم ما وتمجيد گفتند شيعيان ما پس تمجيد گفتند ملائكة بسبب تمجيد ما پس توحيد گفتيم ما وتوحيد گفتند شيعيان ما پس توحيد گفتند ملئكه از براي توحيد ما وبودند ملائكة كه نميدانستند تسبيحى ونه تقديسى ونه تهليلى پيش از تسبيح ما وتسبيح شيعيان ما پس ما موحدانيم در وقتي كه نبود هيچ موحّدى غير از ما وسزاوار است بخدايتعالى كه چنانچه خاص گردانيد ما را وخاص گردانيد شيعيان ما را كه فرود آورد ما را وشيعيان ما را در اعلا عليّين بدرستى كه خدا برگزيد ما را وبرگزيد شيعيان ما را پيش از آنكه روح ما ببدن ما قرار گيرد پس خواند ما را وجواب داديم پس آمرزيد ما را وشيعيان ما را پيش از آنكه طلب آمرزش كنيم از خداى تعالى ( 1 ) حديث كرد ما را محمد بن إبراهيم طالقانى گفت حديث كرد ما را عبد العزيز يحيى جلودي در بصره گفت حديث كرد ما را عبد الواحد بن غياث گفت حديث كرد ما را أبو عوانه از عثمان ابن مغيره از بيصادق از ربيعة بن ماجد از أمير المؤمنين عليه السلام گفت شنيدم از رسول خدا ( ص ) كه فرمود بدرستى كه خداى تبارك وتعالى خلق كرد مرا وخلق كرد على را وفاطمه را وحسن وحسين را از يك نور