مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية

11

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع )

--> - فرمود : « بپرس هر چه خواهى . » آن مرد گفت : « به من بگو حسين بن علي عليه السلام ولى خدا بود ؟ » گفت : « آرى . » گفت : « بگو بدانم قاتلش دشمن خدا بود ؟ » گفت : « آرى . » آن مرد گفت : « رواست كه خداى عز وجل دشمن خود را بر دوست خود مسلط سازد ؟ » أبو القاسم بن روح به أو گفت : « آنچه من به تو مىگويم بفهم : بدان كه خداى عز وجل مردم را با مشاهدهء ديدار طرف خطاب نمىسازد ورو به رو به آن‌ها سخن نمىگويد ، ولى خداى جل جلاله رسولانى از جنس وصنف خودشان بر آن‌ها مبعوث مىكند كه مانند آن ها بشرند . واگر رسولانى غير از جنس بشر وبه صورت ديگر بر آن‌ها فرستد ، از أو بگريزند واز أو نپذيرند . چون رسولان خدا نزد آنان آمدند واز جنس خود آن‌ها بودند ، طعام مىخوردند ودر بازارها مىگرديدند ، باز هم گفتند : شما چون ما بشر هستيد واز شما نپذيريم ، تا معجزه اى بياوريد كه ما آن را نتوانيم آورد ، وبدانيم كه شما از ميان ما اختصاص به رسالت خدا داريد به عملي كه ما بر آن توانايى نداريم . وخدا براي آن‌ها معجزاتى قرار داد كه بشر از آن‌ها عاجز است . يكى از آن‌ها بعد از تبليغ دعوت توفان آورد وهمهء كساني كه طغيان وتمرد كرده بودند ، غرق كرد . ويكى را در آتش انداختند وآتش بر أو سرد وسلامت شد . ويكى از ميان سنگ خارا مادة شتر بيرون آورد واز پستانش شير روان كرد . وبراي يكى دريا شكافت واز سنگ چشمه‌ها روان گرديد . وعصاي خشك أو اژدهايى شد كه سحر آن ها را بلعيد . ويكى از آن‌ها كور وبرص دار را بهبود كرد وبه اذن خدا مرده را زنده كرد واز آنچه مىخوردند ودر خانه‌هاى خود ذخيرة مىكردند ، به آن‌ها خبر مىداد . وبراي يكى از آن ها ماه شكافت وجاندارانى چون شتر وگرگ با أو سخن گفتند . چون اين كارها را كردند وخلق از آن عاجز بودند ونتوانستند مانند آن را بياورند ، خداى عز وجل از لطفى كه به بندگانش دارد وحكمت خود مقدر كرد كه پيغمبران با اين قدرت ومعجزات خود گاهى غالب باشند وگاهى مغلوب ، گاهى قاهر وگاهى مقهور . واگر خدا در همه حال آن‌ها را غالب وقاهر مىنمود وگرفتارى نداشتند وخوارى نمىديدند : 1 - مردم در برابر خداى عز وجل آن‌ها را مىپرستيدند . 2 - فضيلت صبرشان بر بلا ومحنت وامتحان شناخته نمىشد . ولى خداى عز وجل أحوال آن‌ها را در اين باره چون ديگران قرار داد ، تا در حال محنت وگرفتارى صبر كنند ودر حال عافيت وغلبه بر دشمن شكر كنند ، ودر هر حال متواضع باشند وگردن فرازى وتكبر نورزند . ومردم بدانند كه آن‌ها هم معبودى دارند كه أو آفريننده ومدبّر آن‌هاست ، وأو را بپرستند واز رسولان أو فرمان برند وحجت خدا دربارهء كساني كه حدّ آن ها را فرا برد وادعاى خدايى آن‌ها كند ، يا از