--> - من حَوْضي ، فيَصْدُرُونَ مَرْوِيِّينَ مُسْتَبْشِرِين ، ثُمّ يَدْخُلُونَ الجنّةَ فيها أبدَ الآبِدِين . به فارسي چنين مىآيد : مىفرمايد : اى قوم من ! در ميان شما مخلف گذاشتم ثقلين را ، يعنى قرآن كريم را وديگر عترت خود را كه أصل من وعرق وميوهء دل من وجان منند . واين هر دو از هم باز نشوند ، تا در كنار كوثر بر من درآيند . بدانيد كه از شما پرسش نمىكنم ، الا بدان چه خداى فرموده . پرسش مىكنم از مفاد مودت قربى كه عبارت از عترت من است . هان اى مردم ! بترسيد كه فرداى قيامت ، مرا ديدار كنيد در كنار حوض كوثر ، وزحمت كرده باشيد عترت مرا وستم كرده باشيد ايشان را . همانا در قيامت از اين أمت مرا سه رايت فراز آيد ، ودر نزد من ايستاده شود . نخستين ، سياه وتاريك باشد ، چنان كه فريشتگان از آن به فزع آيند . من از جماعتى كه در ظل اين رايت جاى دارند ، پرسش مىكنم كه : شما چه كسانيد ؟ ايشان مرا فراموش كرده باشند ، گويند : ما أهل توحيديم از جماعت عرب . در پاسخ گويم : من پيغمبر عرب وعجم احمدم . پس به خويش آيند وگويند : ما از أمتان توايم . گويم : چه كرديد بعد از من با أهل بيت من وعترت من وكتاب پروردگار من ؟ گويند : كتاب خداى را از پس پشت انداختيم ، ودر قتل أهل بيت تو به تمام جد وجهد پرداختيم . چون اين سخن اصغا فرمايم ، روى از ايشان برتابم . پس باز شوند در حالتي كه عطشان باشند ، وروى ايشان سياه وتاريك باشد . آن گاه رايت دوم فرا رسد . تاريك تر ومظلم تر از نخستين باشد . گويم : بعد از من با كتاب خدا وعترت من چه پيش داشتيد ؟ گويند : ثقل اكبررا مخالفت نموديم ، وثقل اصغررا پاره پاره ساختيم . من ايشان را از خود برانم . اين جماعت نيز عطشان با چهرگان قيرگون باز شوند . آن گاه رايت ديگر ديدار شود كه چهرگان ايشان از شعشعهء أنوار در لمعان باشد . گويم : شما چه كسانيد ؟ گويند : ما كلمهء توحيد وتقواييم ، از أمت محمد مصطفى ، وماييم بقيهء أهل حق . كتاب خداى را پذيراى احكام شديم ، حلال آن را حلال دانستيم ، وحرام آن را حرام شمرديم ، وذريت پيغمبر خود محمد را دوست داشتيم ، ونصرت كرديم ايشان را چنان كه خويشتن را نصرت مىكرديم ، وقتال مىداديم در خدمت ايشان با دشمنان ايشان . پس من مىگويم كه : بشارت باد شما را كه من پيغمبر شما محمدم . سخن به صدق كرديد كه شما در دنيا چنين زيستيد . -