وعند الّذينَ آمنوا كذلك يطبعُ اللَّهُ على كلِّ قلبٍ متكبِّرٍ جبّار » « 1 » « 2 » . « 3 » الصّدوق ، كمال الدّين ، 2 / 675 - 681 رقم 31 ، الأمالي ، / 674 - 680 رقم 1 ، عيون أخبار الرّضا عليه السلام ، 1 / 195 - 200 رقم 1 و « 2 » ، معاني الأخبار ، / 96 - 101 رقم 2 / عنه : المجلسي ، البحار ، 25 / 120 - 128

--> ( 1 ) - غافر : 40 / 35 . ( 2 ) - [ أضاف في العيون رقم 2 والبحار : « حدّثنا وحدّثني بهذا الحديث محمّد بن محمّد بن عصام الكليني وعليّ بن أحمد بن محمّد بن عمران الدقّاق وعليّ بن عبداللَّه الورّاق وأحسن بن أحمد المؤدّب والحسين بن إبراهيم ابن أحمد بن هشام المؤدّب رضي اللَّه عنهم ، قالوا : حدّثنا محمّد بن يعقوب الكليني ، قال : حدّثنا أبو محمّد القاسم ابن العلاء ، قال : حدّثنا القاسم بن مسلم ، عن أخيه عبد العزيز بن مسلم ، عن الرّضا عليه السلام » ] ( 3 ) عبد العزيز بن مسلم گويد : ما در روزگار علي بن موسى الرضا عليه السلام‌در مرو بوديم ، يك روز جمعه در مسجد جامعش گرد آمديم وتازه وارد بوديم . مردم موضوع امامت را مورد گفت‌وگو واختلاف بسيار مردم را در آن ، يادآور شدند . من شرف ياب حضور سيد ومولايم رضا عليه السلام شدم وموضوع بحث روز مردم را به أو خبر دادم ، لبخندى زد وفرمود : « اى عبد العزيز ! مردم نادانند واز دين خود فريب خوردند . به راستى خداى عز وجل پيغمبرش را قبض روح نكرد تا دين اورا كامل وقرآن را به أو نازل كرد كه تفصيل هر چيز در آن است . حلال ، حرام ، حدود ، احكام وآن‌چه مردم بدان نياز دارند ، در آن بيان كرد وفرمود : ما در اين كتاب چيزى فروگذار نكرديم ، ودر سفر حجة الوداع كه آخر عمر پيغمبر بود ، ( در سورهء مائده آيهء 3 ) فرمود : امروز دين را براي شما كامل ، نعمت خود را بر شما تمام كردم واسلام را براي شما پسنديدم تا دين شما باشد . امر امامت از كمال دين است وتماميت نعمت . آن حضرت از دنيا نرفت تا براي مردم معالم دين آنان را بيان ، راه آن‌ها را روشن كرد وآن‌ها را بر جادهء حق واداشت . علي عليه السلام را براي آن‌ها پيشوا ساخت وچيزى كه أمت بدان حاجت‌مند باشند ، وانگذاشت كه بيان نكرده باشد . هر كس گمان كند خدا دينش را كامل نكرده ، كتاب خداوند عزيز را رد كرده [ است ] وهر كس كتاب خدا را رد كند ، كافر است . آيا شما قدر امامت وموقعيت آن را در ميان ملت مىدانيد ، تا اختيار وانتخاب مردم در آن روا باشد ؟ به راستى امامت اندازه‌اى فراتر ، مقامي بزرگوارتر ، موقعيتى بالاتر ، آستانى والاتر وباطني عميق‌تر از آن دارد كه خرد مردم بدان رسد ورأى ونظرشان بدان اندازه دهد تا بتوانند براي خود امامي انتخاب كنند . امامت مقامي است كه حضرت إبراهيم خليل پس از مقام نبوت وخلت ، از خدا بدان رسيد واين سومين درجه وفضيلتى بود كه ساختم ، بدان مشرف گرديد . خداى تعالى ذكره بدان اشاره فرموده : ( بقره - 124 ) : « به راستى تورا امام مردم » ، حضرت خليل از شادمانى بدين درجه ومقام عرض كرد واز ذريه ونژاد من هم بهره‌مند باشند . خداى تبارك‌وتعالى فرمود : « عهد وفرمان من به دست ظالمان نمىرسد واين آية ، امامت هر ظالمي را تا قيامت باطل كرده وآن را مخصوص برگزيدگان دانسته [ است ]