--> - سپس خداى عز وجل اورا گرامىداشت ، امامت را در ذريه ونژاد برگزيدهء أو نهاد وفرمود ( أنبيا - 72 ) : « إسحاق ويعقوب را به أو غنيمت بخشيديم وهمه را شايسته نموديم . آن‌ها را رهبرانى ساختيم كه به دستور ما هدايت مىكردند ، كارهاى خير را به آن‌ها وحى كرديم وبرپا داشتن نماز وپرداخت زكاة را وبراي ما عابدان بودند . » اين امامت هميشه در ذريهء أو بود واز هم ارث مىبردند . قرن به قرن تا به پيغمبر صلى الله عليه وآله رسيد وخدا فرمود ( آل عمران - 68 ) : « به راستى سزاوارتر مردم به إبراهيم پيروان اويند وهمين پيغمبر وكساني كه گرويدند وخدا ولى مؤمنان است . » اين مقام امامت به آن حضرت اختصاص داشت وبه دستور خدا آن را دريافت . به راستى كه خداى تعالى آن را واجب كرده بود وبه ذريهء برگزيده منتقل گرديد كه خدا به آن‌ها علم وايمان داده [ است ] . طبق گفتهء خداى عز وجل ( روم - 56 ) : « آن كساني كه به آن‌ها علم وايمان داده شد ، گفتند : هر آينه در كتاب خدا مانديد تا روز قيامت واين روز قيامت است ولى شما ندانيد . » آن‌ها فرزندان علي عليه السلام هستند تا قيامت ؛ زيرا پس از محمد پيغمبرى نيست ، اين نفهم‌ها چه‌طور براي خود امام مىتراشند با آن كه امامت مقام أنبيا ، وارث أوصيا ، خلافت از طرف خدا ورسول خدا ومقام أمير المؤمنين وميراث حسن وحسين است . امامت زمام دين ونظام مسلمين وعزت مؤمنين است . امامت بنياد پاك اسلام وشاخهء با بركت آن است . به وسيلهء امامت نماز ، روزه ، زكاة ، حج وجهاد درست مىشوند ، غنيمت وصدقات بسيار مىگردند ، حدود واحكام اجرا مىشوند ومرزها ونواحي كشور مصون مىشوند . امام حلال وحرام خدا را بيان مىكند وحدود خدا را برپا مىدارد واز دين خدا دفاع مىكند وبا حكمت وپند نيك ودليل رسا به راه خدا دعوت مىنمايد ، امام مانند آفتاب در عالم طلوع كند وبر أفق قرار گيرد كه دست وديدهء مردم بدان نرسد ، امام ماه تابنده ، چراغ فروزنده ، نور برافروخته وستارهء رهنما در تاريكى شب‌ها وبيابان‌هاى تنها وگرداب درياها است ، امام آب گوارايى است براي تشنگى ورهبر به حق ونجات‌بخش از نابودى است ، امام چون آتشى است بر تپه براي سرمازدگان ودليلى است در تاريكىها كه هر كه از آن جدا شود هلاك است . امام ابرى است بارنده ، بارانى است سيل آسا ، آفتابى است فروزان ، آسمانى است سايه بخش ، زمينى است گسترده ، چشمه‌اى است جوشنده وغدير وباغي است ، امام أميني است يار ، وپدرى است مهربان . برادرى است دلسوز ، پناه بندگان خداست در موقع ترس وپيش‌آمدهاى بد ، امام امين خداى عز وجل است در ميان خلقش ، حجت‌او است بر بندگانش ، خليفهء أو است در بلادش ، دعوت‌كننده به‌سوى خداى عز وجل ودفاع كننده از خداى جل جلاله است ، امام كسى است كه از گناهان پاك است واز عيوب بركنار ، به دانش مخصوص وبه حلم وبردبارى موسوم است . نظام دين ، عزت مسلمين ، خشم منافقين وهلاك كفار است . امام يگانهء روزگار خود است ، كسى با أو برابر نيست ، دانشمندى به أو همسر نيست ، جايگزين ومانند ونظير ندارد ، بدون تحصيل مخصوص به فضل واز طرف مفضل منان وهاب ، جواد وكريم بدان اختصاص يافته . كيست به حق‌شناسايى امام برسد وتواند اورا انتخاب كند ؟ هيهات هيهات ! خردها درباره‌اش گمراه‌اند ،