مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية

30

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع )

الثّوريّين ، فبعث المختار إلى إبراهيم أن اطوه ولا تقم عليه . فطواه إبراهيم ، ودعا المختار يزيد بن أنس ، فأمره أن يصمد لعمرو بن الحجّاج ، فمضى نحوه ، وذهب المختار في أثر إبراهيم ، فمضوا جميعاً حتّى إذا انتهى المختار إلى موضع مصلّى خالد بن عبداللَّه وقف ، وأمر إبراهيم أن يمضي على وجهه حتّى يدخل الكوفة من قِبَل الكناسة ، فمضى ، فخرج إليه من سكّة ابن محرز ، وأقبل شمر بن ذي الجوشن في ألفين ، فسرّح المختار إليه سعيد بن منقذ الهَمْدانيّ ، فواقعه ، وبعث إلى إبراهيم أن اطوه ، وامض على وجهك . فمضى حتّى انتهى إلى سكّة شبث ، وإذا نوفل بن مساحق بن عبداللَّه بن مخرَمة في نحو من ألفين - أو قال : خمسة آلاف ، وهو الصّحيح - وقد أمر ابن مطيع سويد بن عبدالرّحمان ، فنادى في النّاس : أن الحقوا بابن مساحق . قال : واستخلف شبث بن رِبْعيّ على القصر ، وخرج ابن مطيع حتّى وقف بالكُناسة . « 1 » الطّبري ، التاريخ ، 6 / 28 - 29

--> ( 1 ) - يحيى بن هانى گويد : عمرو بن حجاج زبيدى به ابن مطيع گفت : « اى مرد ! خاطرت شكسته نشود واز تلاش باز نمان ، ميان مردم برو وآن‌ها را سوى دشمن روان كن وبا آن‌ها بجنگ كه شمار مردم بسيار است وهمه با تواند به جز اين طغيانگر كه بر ضد مردم قيام كرده وخدا أو را زبون وهلاك مىكند ، من نخستين كسم كه سوى دشمن مىروم . گروهى را با من بفرست وگروهى را با ديگرى بفرست . » گويد : ابن مطيع به نزد مردم آمد وحمد خدا گفت وثناى أو كرد ، آن‌گاه گفت : « اى مردم ! شگفت‌ترين شگفتىهاست كه شما در مقابل اين گروه وامانده أيد كه شمارشان اندك است ودينشان خبيث ، گمراهند وگمراه كن . سوى آن‌ها رويد ، حريم خويش را از آن‌ها مصون داريد ، براي حفظ شهرتان با آن‌ها نبرد كنيد وغنيمتتان را محفوظ داريد وگرنه به خدا كساني شريك غنيمتتان مىشوند كه حقي بدان ندارند . به خدا شنيده أيم كه پانصد كس از آزادكردگان شما ميان آن‌ها هستند كه سالارى از خودشان دارند ، وقتي اينان بسيار شوند نيرو وقدرتتان برود ودينتان ديگر شود . » آن‌گاه پايين آمد . گويد : يزيد بن حارث كسان مختار را از ورود به كوفه منع كرد . گويد : پس ، مختار از شوره‌زار برفت تا به ميدان رسيد ، آن‌گاه سوى خانه‌هاى مزينه واحمس وبارق رفت وبه نزديك مسجد وخانه‌هايشان جاى گرفت ، خانه‌هاى قوم پراكنده بود واز خانه‌هاى مردم كوفه جدا بود ، پس براي وى آب آوردند كه ياران خود را سيراب كرد ، اما خود مختار آب ننوشيد . گويد : ياران وى پنداشتند كه وى روزه دارد ، احمر بن هديج همداني به ابن‌كامل گفت : « به نظرت أمير -