الطّبريّ ، التّاريخ ، 5 / 430 / عنه : القمّي ، نفس المهموم ، / 258 ؛ الميانجي ، العيون العبري ، / 103 - 104 ؛ بحر العلوم ، مقتل الحسين عليه السلام ، / 391 ؛ مثله السّماوي ، إبصار العين ، / 106 - 107 ؛ الحائري ، ذخيرة الدّارين ، 1 / 204 ؛ الزّنجاني ، وسيلة الدّارين ، / 169 ؛ مثله النّويري ، نهاية الإرب ، 20 / 447 ؛ ابن كثير ، البداية والنّهاية ، 8 / 182 واقبل « 1 » وقد قتلهما جميعاً « 1 » وهو يرتجز ويقول : إن تنكروني فأنا ابن الكلبي « 2 » * إنِّي امرؤ ذو مرّة وغضبِ « 3 » ولست بالخوّار عند النّكبِ « 4 »

--> - « اگر نمىشناسيدم من فرزند كلبم ونسب از تيرهء عليم دارم مردى زهره دارم وعصب دار وهنگام حادثه سست نيستم ام‌وهب ! تعهد مىكنم كه در ضربت زدن از آن‌ها پيشدستى كنم وضربتم ، ضربت جوان مؤمن باشد . » گويد : ام‌وهب زن وى چماقى برگرفت وسوى شوهر خويش رفت ومىگفت : « پدر ومادرم به فدايت ! از پاكان ، از باقيماندگان محمد دفاع كن . » گويد : عبداللَّه سوى وى آمد كه أو را پيش زنان ببرد وزن جامهء وى را گرفته بود ، مىكشيد ومىگفت : « نمىگذارمت ، بايد من هم با تو بميرم . » گويد : حسين آن زن را ندا داد وگفت : « خدا شما خاندان را پاداش نيك دهد ! اى زن خدايت رحمت آرد ! پيش زنان بازگرد وبا آن‌ها بنشين كه بر زنان پيكار نيست . » وام‌وهب پيش زنان بازگشت . پاينده ، ترجمهء تاريخ طبري ، 7 / 3031 ( 1 - 1 ) [ لم يرد في إعلام الورى ] . ( 2 ) - [ إلى هنا حكاه في مثير الأحزان ] . ( 3 ) - [ في البحار والعوالم : وعصب ، وفي إعلام الورى والدّمعة : عضب ] . ( 4 ) - وپس از كشتن آن دو رجز مىخواند ومىگفت : « اگر مرا نشناسيد من از نژاد كلب هستم * وهمانا من مردى استوار وخشمناكم در هنگام پيشامدهاى ناگوار سست وناتوان نيستم . » رسولي محلّاتى ، ترجمهء ارشاد ، 2 / 105