وأولئكَ هُم أولوا الألباب » « 1 » . « 2 » المقرّم ، السّيّدة سكينة ، / 43 - 47 وقد أخذ عنهم هذا الانقطاع والاستغراق مع اللَّه سبحانه أبناؤهم ، فما في الآباء يرثه الأبناء ، وقد ورثت سكينة عن أبيها وجدّها هذا الاستغراق ، وقد شهد لها السّبط الشّهيد بذلك بقوله لابن أخيه الحسن المثنّى : وأمّا سكينة فغالب عليها الاستغراق مع اللَّه ، فلا تصلح لرجل .

--> ( 1 ) - سورة الزّمر : آية 18 ( 2 ) - در حديث آمده است : حسن مثنّى فرزند امام مجتبى عليه السلام ، براي خواستگارى يكى از دو دخت عمويش فاطمه وسكينه خدمت حضرت سيدالشهدا صلوات اللَّه عليه رسيد . امام فرمود : « فاطمه را برايت برمىگزينم كه بيش از خواهرش به مادرم فاطمه دخت رسول خدا صلى الله عليه وآله شبيه است . در ديندارى چنان مىباشد كه شب را سراسر به عبادت به‌سر مىبرد وروز را به روزه ودر جمال آنسان كه حورالعين را مانند است . اما سكينه غالب بر أو چنان است كه با تمام وجود به آستان كبريايى حق تبارك وتعالى پر كشيده [ است ] وسزاوار ازدواج با كسى نمىباشد . » وبانو سكينه به والاترين اين مراتب دست يافته است . مرتبتي كه امام واقف بر ضماير خلق فرموده [ است ] : « غالب عليها الاستغراق مع اللَّه . » كه « استغراق » در اين‌جا عبارت از فنا در بحر عظمت الهى است ؛ به حيثى كه توجهى به أسباب حيات وعوارض اين دنياي زوال‌پذير نباشد . به‌خاطر اين مقام منيعش بود كه قلب پدر را تصرف كرد ؛ تا بدان‌جا كه شايستهء آن گشت كه امام عليه السلام اورا خلعت سروري زنان عطا فرمايد . چون روز عاشورا سيدالشهدا صلوات‌اللَّه عليه ( در دقايق آخر حيات كه براي وداع به خيام حرم آمده بودند ) اورا مشاهده نمودند كه از بانوان كناره جسته وفرياد حسرت بلند ساخته است ، فرمودند : « با چشمان اشكبار وحسرت‌زده‌ات دلم را ، ما دام كه روح در بدن دارم ، آتش مزن . پس چون كشته شدم ، تو شايسته‌ترين فرد هستى كه أشك از ديدگان فرو ريزى ، اى بهترين زنان . » آيا اين از حجت خدا معقول است كه از يك طرف از منزلت رفيع دخت خود وشدت اتصال أو به خداى تعالى سخن گويد ، واز طرف ديگر اورا به بهترين زنان بستايد وحال آن كه مىداند أو از طريق شريعت انحراف جسته ودر گمراهى مىافتد يا خواهد افتاد ؟ هرگز . پس بشارت ده آن بندگانم را كه سخنان ( گوناگون ) را مىشنوند واز بهترين آن‌ها پيروى مىكنند . آنان كساني هستند كه خدا هدايتشان نموده [ است ] وآنان همان خردمندانند . طارمى ، ترجمهء حضرت سكينه عليها السلام للمقرّم ، / 170 - 175