--> - چنان‌كه در كتاب رسول خدا به شرح نگاشتيم ، وتو امروز بر ما رحم نمىكنى وبه زحمت غل وبند فرسايش مىدهى . چه گمان مىكنى در حق رسول خداى ، اگر ما را به اين حال نگران باشد ؟ » « فقال له المنصور : أخسأ يا ابن اللخناء » ؛ يعنى دور شو اى پسر زانيه ! « فقال له عبداللَّه : أيَّ أمّهاتي تلخن أفاطمة بنت الحسين » امّ فاطمة بنت رسول اللَّه أمّ خديجة بنت خويلد ؟ عبداللَّه گفت : « اين نسبت زشت را به كدام‌يك از مادرهاى من مىدهى ؟ آيا فاطمه دختر امام حسين عليه السلام را گويى كه مادر من است ويا فاطمه دختر پيغمبر را گويى كه جدهء من است ويا خديجة را گويى كه مادر جدهء من است ؟ » منصور ديگر پاسخ نگفت وحكم داد تا ايشان را به سوى كوفه كوچ دهند وكس نزد عبداللَّه فرستاد ، باشد كه به حيلت وخديعت أو را مغرور كنند وپسرهاى أو را دستگير سازند . رسول منصور سخن بسيار كرد . عبداللَّه در پاسخ گفت : « سوگند به‌خداى ، محنت من از محنت يعقوب افزون است . چه أو را از دوازده تن پسر ، يك پسر مفقود شد واز من طلب مىكنند كه دو پسر خويش را به قتلگاه فرستم . سوگند به خداى كه اگر در زير قدم من باشند ، پاى خويش را برنگيرم . » در خبر است كه اين وقت كه عبداللَّه محبوس بود ، محمد وإبراهيم چون يك دو تن از عرب باديه پوشيده به نزد پدر آمدند وعرض كردند : « اگر فرمايى ، آشكار شويم . چه اگر دو تن از آل محمد را بكشند ، بهتر از آن است كه هشت تن در معرض هلاكت باشند . » « فقال لهما : إن منعكما أبو جعفر أن تعيشا كريمين فلا يمنعكما أن تموتا كريمين » . عبداللَّه به فرزندان خود محمد وإبراهيم گفت : « اگر أبو جعفر منصور رضا نمىدهد كه شما چون جوانمردان زندگانى كنيد ، منع نمىكند كه چون جوانمردان بميريد . » كنايت از آن‌كه : « صواب آن است كه شما در اعداد كارپردازيد وبر منصور خروج كنيد . اگر نصرت جوييد ، نيكو باشد واگر كشته شويد ، با نام نيك نكوهشى نباشد . » بالجملة ، عبداللَّه وساير أولاد حسن بن علي بن ابىطالب را با غل وزنجير برنشاندند وبه جانب كوفه روان شدند . گاهى كه از كنار سراى جعفر صادق عليه السلام عبور مىدادند ، آن حضرت از شكاف در به ايشان نگران شد وسخت بگريست ؛ چنان‌كه آب ديده‌اش از ريش مبارك بگذشت . « وقال : واللَّه ما وفت الأنصار لرسول اللَّه صلى الله عليه وآله بيعته لقد بايعوه على أن يقوا نفسه وولده ممّا يقون منه نفوسهم وأولادهم واللَّه لا يفلح قوم تخرج بهؤلاء عنهم على هذه الصّورة » . فرمود : « سوگند به خداى كه أنصار وفا نكردند به شرايط بيعت با رسول خدا . چه با آن حضرت بيعت كردند كه حفظ وحراست كنند أو را وفرزندان أو را از آنچه محفوظ مىدارند خود را وفرزندان خود را . سوگند به خداى كه رستگار نمىشوند جماعتى كه أولاد پيغمبر را به اين صفت وصورت كوچ مىدهند . » -