--> - را به ميمنه درآميخت ودر اين حمله ، هشتاد تن سوار نامبردار را عرضهء هلاك ودمار ساخت وبه حضرت امام عليه السلام باز تاخت واز غلبهء عطش بينندگانش 6 در چشمخانه مغمور 7 بود . ندا درداد كه : يا عمّاه ! هل 8 شربة من الماء أبرِّد بها كبدي وأتقوى بها على أعداء اللَّه ورسوله ؟ « اى عم بزرگوار ! آيا بر شربت آبى توان دست يافت كه حدت وحرارت كبد را بدان بنشانم ودر مقاتلت دشمنان خدا ورسول نيرومند گردم ؟ » حسين عليه السلام فرمود : يا ابن الأخ ! اصبر قليلًا حتّى تلقى جدّك رسول اللَّه صلى الله عليه وآله وسلم فيسقيك شربة من الماء لا تظمأ بعدها أبداً . « اى پسر برادر ! ساعتي صابر وشكيبا باش كه هم‌اكنون از دست جدت پيغمبر به شربتى سيراب خواهى شد كه از آن پس ، هرگز تشنهء آب نخواهى شد . احمد چون اين بشنيد ، روى برتافت وديگرباره به ميدان شتافت واين رجز گفت : اصبر قليلًا فالمنى بعد العطش * فإنّ روحي في الجهاد تنكمش لا أرهب الموت إذ الموت وحش * ولم أكن عند اللِّقاء ذا رعش 9 اين بگفت وحمله‌هاى ثقيل متواتر كرد وپنجاه تن سوار ديگر را به خاك درانداخت . آن‌گاه به قرائت اين اشعار پرداخت : إليكم من بني المختار ضرباً * يشيب لهوله رأس الرّضيع يبيد معاشر الكفّار جمعاً * بكلِّ مهنّد عضب قطيع 10 ودر اين جمله ، شصت سوار ديگر را به خاك افكند . آن‌گاه شربت شهادت نوشيد . 1 . سماحت : جود وبخشش . 2 . صباحت : جمال وخوشرويى . 3 . « من فرزند پيشوايى كه پسر على است مىباشم . با نيزه وشمشير ميان گرد وغبار شما را مىزنم تا كند شود . سوگند به خانهء خدا كه در مقام پيغمبر ما ( از ديگران ) سزاوارتريم . » 4 . لهب : زبانهء آتش . 5 . شهاب ( به كسر شين ) : شعلهء آتش ، ستاره‌اى كه در آسمان تير مىكشد . 6 . بينندگان : چشمان . 7 . به گودى فرو رفته . 8 . گويا در اين‌جا از قلم افتاده دارد . 9 . « اندكى شكيبا باش كه پس از تشنگى زمان رسيدن به آرزوها فرا مىرسد . همانا جان من در اين جنگ ( به سوى بهشت ) مىشتابد . از مرگ خطرناك نمىترسم وهنگام برابرى با حريف نمىلرزم . » -