--> - ابن‌سعد ، حمنة نيز دختر أبو سفيان ( الرياض النظرة ، ج 2 ، ص 292 ) مىباشد . در ولادت عمر سعد اختلاف شده است . ابن‌عساكر آن را در عهد پيامبر صلى الله عليه وآله مىداند ؛ به اين دليل كه پدر أو سعد لشكرى به دستور عمرخطاب در سال 19 به شبه جزيره فرستاد كه با آنان فرزندش عمر سعد همراه بود ؛ اما يحيى بن معين ولادتش را در سال فوت عمر دانسته كه حديث سيف مؤيد آن است . أو گويد : سعد بن ابىوقاص با يسرى دختر قيس‌بن ابىكتم از قبيلهء كنده در واقعهء ردّه ( ارتداد ) ازدواج نمود وعمر از وى به دنيا آمد . در « الرياض النظرة » مادر عمرسعد را دختر قيس‌بن معد يكرب معرفى مىنمايد . در « منتخب كنز العمال » در حاشيهء مسند أحمد ، ج 5 ، ص 113 وتذكرة الخواص ، ص 114 وكامل ابن‌اثير ، ج 4 ، ص 94 ، ومثير الأحزان ، ص 25 آمده است كه أمير المؤمنين عليه السلام به عمرسعد گفت : « چگونه‌اى تو اى ابن سعد ، آن‌گاه كه در وضعي قرارگيرى كه بين بهشت ودوزخ مخيّر گردى وتو دوزخ را برگزينى . » ابن‌قولويه در « كامل الزيارة » ، ص 74 از أمير المؤمنين عليه السلام نقل مىكند ، به سعد خبر داد كه فرزندش عمر ، حسين عليه السلام را مىكشد . عبداللَّه‌بن شريك گويد : « گروه‌هايى را ديدم كه چون عمر سعد بر آنان گذشت ، گفتند : اين قاتل حسين عليه السلام است . واين قبل از واقعهء كربلا بود . » ( تاريخ ابن‌اثير ، ج 4 ، ص 94 ) در « تاريخ أبى الفداء » ج 1 ، ص 195 ، در وقايع سال 66 ، ماه ذي حجه آمده است كه مختار ، عمر سعد وپسرش حفص را به قتل رساند . طارمى ، ترجمهء علىاكبر عليه السلام للمقرّم ، / 78 - 79 در آن هنگام كه علىاكبر عازم ميدان بود ، امام محاسن مقدّسش را به آسمان گرفت وبا ذكر فضايل زير اشاره نمود كه أو در ميثاق أزلي ، قلم به قطعه‌قطعه شدنش در ميان ضربات تير ونيزه وشمشير رفته است . امام عليه السلام فرمود : خدايا ! شاهد باش كه شبيه ترين مردم از نظر خلقت وخلق وخوى وكلام به پيامبرت محمّد صلى الله عليه وآله به سويشان مىرود وما چون مشتاق رسولت مىشديم ، به أو مىنگريستيم . خدايا ! بركات زمين را از آنان بازدار ؛ جمعشان را به تفرقه واتحادشان را به پراكندگى بدل ساز ؛ آنان را به راه‌هاى گوناگون بدار واميران را از ايشان هرگز راضى مساز ؛ زيرا اينان ما را دعوت نمودند تا ياريمان كنند ؛ ليكن بر ما تاختند وآهنگ قتلمان نمودند . بعد ، اين آية را تلاوت فرمود : همانا خداوند آدم ونوح وخاندان إبراهيم وخاندان عمران را بر عالميان برگزيد . ذريّه‌اى كه بعضي از آن‌ها از برخى ديگر است وخداوند شنواى بس داناست . مقصود امام آن است كه اين فرزند ارجمندش از آن ذريهء طيبه ويكى از أركان امامت است وبه سوى قومي گام مىنهد كه به هيچ گونه حرمت اورا رعايت نمىدارند . اين سخن دُربار بدان لحاظ از حضرت سيد الشهدا عليه السلام صادر شد تا پيروان آيين توحيد در پهنهء -