--> محترمات را از حلى وزيور عريان ساختيد وچگونه مال‌ها به تاراج برديد وچگونه كسى را كشتيد كه بعد از پيغمبر از همه كس بهتر بود ؟ همانا رحمت از دلهاى شما بركنده شد . بدانيد كه حزب يزدان بهره‌ياب ورستگار ولشكر شيطان بجمله زيانكارند . » وبعد از اداى اين خطبه ، اين اشعار را نيز در ضميمهء آن كلمات بلاغت آيات بفرمود : قتلتم أخي صبراً فويل لأمّكم * ستجزون ناراً حرّها يتوقّد سفكتم دماء حرّم اللَّه سفكها * وحرَّمها القرآن ثمّ محمّد ألا فأبشروا بالنّاس إنّكم غداً * لفي سقر حقّاً يقيناً تخلّدوا وإنِّي لأبكي في حياتي على أخي * على خير من بعد النّبيّ يولد بدمع غزير مستهلّ مكفكف * على الخدِّ منِّي ذائباً ليس يجمد ودر اين اشعار نيز از اعمال نكوهيده وافعال غير مرضيه ومشروعه ايشان باز نمود وبه عذاب مخلّد وعقاب مؤبّد تنبيه فرمود . راوي گويد : چون أهل كوفه اين كلمات را بشنيدند وآن اسرا وسرهاى كشتگان را بر سر نيزه‌ها بديدند وزنان وكودكان را به آن حال نگران شدند ، يكدفعه صداها به گريه بلند شد وهمى بگريستند ونوحه وسوگوارى نمودند وموىها پريشان كردند وخاك‌ها بر سر ريختند وصورت‌ها بخراشيدند وتپانچه بر سر وروى بزدند « فلم يُر باك وباكية أكثر من ذلك اليوم » ؛ هرگز كسى مردم را از زن ومرد بمانند آن روز بگريستن نديده بود 1 . 1 . [ قريب به مضمون اين مطلب در ناسخ التواريخ سيّد الشهدا عليه السلام ، 3 / 48 - 49 تكرار شده است ] . سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت زينب كبرى عليها السلام ، 1 / 301 - 302 گويم : سيّد رحمه الله اين خطبه‌ها را در ملهوف روايت كرده است وبعد از ذكر اين خطبه گويد : در همان روز امّ كلثوم دختر على از پس پرده با شيون گفت : « اى أهل كوفه ! بد بينيد ! چرا دست از يارى حسين برداشتيد وأو را كشتيد واموالش را برديد وخود را وارث آن كرديد وزنانش را أسير وأو را سركوب كرديد . نابود وريشه‌كن شويد . واي بر شما ! مىفهميد چه بر سر خود آورديد وچه بار گناهى بر دوش برداشتيد وچه خون‌هايى را ريختيد وچه بانوانى را أسير كرديد وچه كودكانى را لخت كرديد وچه اموالى را غارت برديد ؟ بهترين مردان پس از پيغمبر را كشتيد ورحم از دل شما برداشته شد . هلا حزب خدا ، هم‌آنان كاميابند وحزب شيطان ، زيانكارند . سپس فرمود : كشتيد برادرم شكيبا * بر مادرتان هزار واي اى وا زود است سزاى خود بيابيد * در آتش شعله‌ور درآييد خون‌ها كه خدا حرام داند * قرآن وسپس از آن محمد رختيد وبه نار مژده گيريد * در دوزخ خلد چون بميريد گريم همه عمر بر برادر * بر خير بشر پس از پيمبر با أشك چه سيل وهمچو باران * بر گونه روانه جاودانان » -