--> باشد واحتمال قوى دارد كه مدفون در مصر ، دختر يحيى بن الحسن ابن زيد بن الحسن بن علي بن أبي طالب كه در آن موقع أمير مدينه بود بوده باشد كه در سنه 193 با عمه‌اش نفيسة بنت الحسن العلوي داخل مصر شده است . ودر أواسط قرن دوم هجرى اين مسافرت انجام يافته ودر أواخر قرن دوم هجرى معروف به قبر سيده زينب بنت يحيى المتوج معروف بوده است . اما قول به اين‌كه در شام مدفون است ! مأخذ اين قول از صاحب كامل بهايى است كه حضرت زينب در شام وفات كرد وسبب آن را بعضي چنين نقل كرده‌اند : « در مدينه غلا وقحطى روى داد وبحر الجود عبداللَّه بن جعفر كه عادت به بذل وعطا كردن داشت ، اما چيزى ديگر در دست أو نمانده بود ، ناچار آن مخدره را برداشت وبه طرف شام رفت . چه در آن‌جا علاقة به زراعت داشت . » اين قول به ذهن نزديك‌تر است ؛ الا آن‌كه دليل تاريخي ندارد ودر كتب تاريخ وانساب وسير وتراجم آثار صحيحي ندارد ومانند كلينى وصدوقين وشيخ مفيد وسيّد مرتضى وشيخ طوسي وابن شهرآشوب وشيخ طبرسى وابن فتال وعلامه حلى وابن طاوس وعلي بن عيسى اربلى وعلامه مجلسي كه داراى هزارها كتاب در دسترس أو بوده ودر سير وآثار واخبار أهل بيت احاطه كامل داشته ودر اين فن ، الحق مبرز بوده است ، از اين قصه اصلًا نامى نمىبرد ، ومانند سبط ابن جوزي وابن طلحه وابن صباغ وحافظ گنجى وابن حبان وشبلنجى ومحب طبري وبدخشانى وسيد على همداني وحموى خراساني وابن مغازلى وشهاب‌الدين دولت‌آبادى وابن أثير جزرى وابن جرير طبري و . . . اصلًا در كتب سير ومناقب خود نامى ونشانى از اين قصه نيست . هرگاه اين دو قول بىدليل شد ، بودن آن‌مخدره در مدينه دليل نمىخواهد وبه‌اصل خود باقي است . به‌علاوه روى سنگ قبر بقعه شام نوشته است : « زينب الصغرى » والبتة زينب صغرى غير از عليا مخدره زينب است . ولا يخفى كه زيارة آن مخدره در هر سه مكان ، يعنى در بقعهء مصر وبقعهء شام ومدينه مانعى ندارد وموجب اجر وثواب است وقلب هر مؤمني مزار ومشهد آن مظلومه است ؛ سلام اللَّه عليها . وفات عليا مخدره زينب عليها السلام در بحر المصائب گويد : حضرت زينب بعد از واقعهء كربلا ورنج شام ومحنت أيام چندان بگريست كه بالايش خميده وگيسوانش سفيد شد . دائم الحزن بزيست تا به ديگر سراى رخت كشيد . ونيز گويد : چون عليا مخدره امّ كلثوم بعد از چهار ماه از ورود أهل بيت به مدينه طيبه از اين سراى پر ملال به رحمت خداوند لا يزال پيوست وچون هشتاد روز از وفات امّ كلثوم بگذشت ، شبى در خواب عليا مخدره زينب مادرش را ديد . چون بيدار شد ، بسيار بگريست وبر سر وصورت خويش بزد تا از هوش برفت . چون بيامدند وآن مخدره را حركت دادند ، ديدند كه روح مقدس أو به شاخسار جنان پرواز كرده است ، اين وقت آل رسول وذريه بتول در ماتم آن مخدره به زارى درآمدند ؛ چنان‌كه اندوه عاشورا وآشوب نشور برپاى شد واين واقعه جانگداز در دهم رمضان سال 62 هجرى يا در چهاردهم رجب بنابر قول عبيدلى نسابه متوفى در سنهء 277 در كتاب اخبار زينبات به تفصيلي كه در اوّل ترجمه‌اش سبق ذكر -