مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية
133
موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع )
--> كلّا واللَّه ما جعل اللَّه لك ذلك إلّاأن تخرج من ملّتنا وتدين بغير ملّتنا وديننا . فقال اللّعين : إنّما خرج من الدّين أبوك وأخوك . فقالت زينب عليها السلام : بدين اللَّه ودين أبي وأخي اهتديت إن كنتَ مُسلِماً » . يزيد را از اين سخن آتش خشم زبانه زدن گرفت وجسارت به آن مخدره كرد وگفت : « كذبتِ يا عدوّةَ اللَّه ! » عليا مخدره از اين سخن زار بگريست وفرمود : « أنتَ الأمير ، تشتم ظالماً وتقهر بسلطانك ؛ هان اى يزيد ! به نيروى امارت دشنام مىگويى وبه قوت سلطنت با ما ستم مىكنى وما را مقهور مىدارى ! » آن بىحيا شرمگين وخاموش شد . اين وقت شامي سخن خويش را أعادت كرد . يزيد گفت : « دور شو ! خدايت مرگ دهاد ! » اين وقت آن مخدره گفت : « يا شاميّ ! اسكت يا لكع الرِّجال قطع اللَّه لسانك وأعمى عينيك وأيبس يديك وجعل النّار مثواك ، إنّ أولاد الأنبياء لا يكونون خَدَمة لأولاد الأدعياء » . به روايت ناسخ ، آن مخدره هنوز سخن در دهان داشت كه خداوند متعال مسئلت أو را به أجابت مقرون گرداند . در حال ، دستهاى شامي بخشكيد ودر افتاد وجان به مالك دوزخ داد . اين قصه در لهوف وكامل ابن أثير وارشاد مفيد وأنوار نعمانيه ودمعة الساكبة وغيره به صور مختلفه نقل شده است . در آن وقت يزيد به شرب خمر ولعب شطرنج وقرائت اشعار سرگرم شد وكفر باطني خود را ظاهر ساخت . گاهى چوب بر لب ودندان سيّد جوانان بهشت مىزد ومىگفت : لعبت هاشم بالملك فلا * خبر جاء ولا وحي نزل ليت أشياخي ببدر شهدوا * ولقالوا يا يزيد لا تشل لست من خندف إن لم أنتقم * من بني أحمد من غير فشل إلى آخره . وبه روايت منتخب ، چون يزيد بر سر مبارك حسين جسارت كرد ، زينب باكمال شجاعت فرمود : « اى يزيد ! از خدا نمىترسى ؟ بس نيست براي تو كشتن حسين . اسارت عيال أو از كربلا تا شام كافى نبود كه عترت آل محمّد را در كوچه وبازار شام وكوفه بر پشت شتران برهنه شهر به شهر وديار به ديار گرداندى ؟ » يزيد گفت : « مگر نه برادرت حسين مىگفت كه من بهتر از يزيد هستم وپدر ومادرم نيكوتر از پدر ومادر أو است ؟ » عليا مخدره فرمود : « مگر تو باور ندارى كه برادرم بهتر از تو بود ؟ مگر جدش رسول خدا وپدرش على مرتضى ومادرش فاطمهء زهرا نبود ؟ كدام كس اشرف قدرا واعلا نسبا از رسول خدا وخاندان أو است ؟ » يزيد گفت : « مگر برادر تو اين آية را از قرآن نخوانده بود كه خدا مىفرمايد : « قُل اللَّهمّ مالِك المُلك تُؤتي المُلك مَنْ تَشاء وتَنزع المُلك مِمّن تشاء وتعزّ مَنْ تشاء وتذلّ مَنْ تشاء » إلى آخره » . -