ويقهر بسلطانه . قالت : فكأ نّه ( لعنه اللَّه ) استحيى فسكت . فأعاد « 1 » الشّاميّ ( لعنه اللَّه ) فقال : يا أمير المؤمنين ! هب لي هذه الجارية ، فقال له : اعزب « 2 » وهب اللَّه لك « 2 » حتفاً قاضياً . « 3 » الصّدوق ، الأمالي ، / 167 / عنه : المجلسي ، البحار ، 45 / 156 ؛ البحراني ، العوالم ، 17 / 396 - 397 ؛ مثله : الفتّال ، روضة الواعظين ، / 164 - 165 [ بالسّند المتقدِّم ] عن فاطمة بنت عليّ صلوات اللَّه عليهما « 4 » « 5 » : ثمّ إنّ يزيد ( لعنه اللَّه ) « 6 » أمرَ بنساء الحسين عليه السلام فحُبِسْنَ « 7 » مع عليّ بن الحسين عليه السلام في محبسٍ « 8 » لايكنّهم « 9 » من حرٍّ

--> ( 1 ) - [ روضة الواعظين : فعاد ] . ( 2 - 2 ) [ روضة الواعظين : اغرب وهبك اللَّه لك ] . ( 3 ) - از فاطمة بنت الحسين نقل شده است كه : چون ما را در برابر يزيد نشاندند ، أول بار بر ما رقت وبا ما ملاطفت كرد . يك شامي سرخگون برخاست وگفت : « يا أمير المؤمنين ! اين دخترك را به من ببخش . » مقصودش من بودم كه دختركى خوش‌رخسار بودم . من ترسيدم وبه هراس افتادم وگمان كردم اين كار مىكند . دامن خواهر بزرگ‌تر وفهميده‌تر خود را گرفتم . أو به شامي گفت : « دروغ گفتى وملعون شدى . اين حق را نه تو دارى ونه أو . » يزيد خشم كرد وگفت : « تو دروغ گفتى . به خدا اگر بخواهم ، مىكنم . » فرمود : « نه به خدا ، خدايت اين حق را نداده است . مگر آن‌كه از ملت ودين ما بيرون روى . » يزيد خشم كرد وگفت : « با من چنين گويى ؟ همانا پدر وبرادرت از دين بيرون شدند . » در جوابش گفت : « به دين خدا ودين پدر وبرادر وجد من ، تو وجد وپدرت هدايت شديد . » گفت : « اى دشمن خدا ! دروغ گفتى . » فرمود : « أمير را ببين كه ستمكارانه دشنام مىدهد وبه سلطنت خود طرف را مقهور مىكند . » گفت : گويا شرم كرد وخاموش شد وشامي درخواست خود را باز گفت : « اين دخترك را به من ببخش . » يزيد گفت : « گم شو ! خدا يك مرگ قطعي به تو بخشد . » كمره اى ، ترجمهء امالى ، / 167 ( 4 ) - [ إلى هنا لم يرد في روضة الواعظين ونفس المهموم والمعالي ] . ( 5 ) - [ زاد في البحار والعوالم والدّمعة والأسرار : قالت ] . ( 6 ) - [ إلى هنا لم يرد في العيون ] . ( 7 ) [ لم يرد في وسيلة الدّارين ، وفي البحار والأنوار وتظلّم الزّهراء والعيون : فحبس ، والدّمعة الأسرار : جلسنَ ] . ( 8 ) - [ في الدّمعة والأسرار وتظلّم الزّهراء والعيون ووسيلة الدّارين : مجلس ] . ( 9 ) - [ في الدّمعة : كنّهم ووسيلة الدّارين : يقيهم ] .