المقرّم ، مقتل الحسين عليه السّلام ، / 257 - 259 كما في بعض الكتب عن فخر المخدّرات زينب عليها السّلام قالت : لمّا كانت ليلة عاشوراء ( أو ليلة العاشر خ ل ) من المحرّم ، خرجت من خيمتي لأتفقّد أخي الحسين عليه السّلام وأنصاره ، وقد أفرد له خيمة ، فوجدته جالسا وحده يناجي ربّه ويتلوا القرآن ، فقلت في نفسي أفي مثل هذه اللّيلة يترك أخي وحده ؟ ! واللّه لأمضينّ إلى إخوتي وبني عمومتي ، وأعاتبهم

--> - ابن عوسجة گفت : « اگر مرا سلاحي نباشد ، براي حمله به دشمن دست به سنگ مىبرم تا اين‌كه در برابرت به خون خود درغلتم . » سعيد حنفي گفت : « آيا تو را وانهيم ؟ ! نه به خدا سوگند كه چنين نكنيم تا پروردگار بداند كه ما سفارش رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله را در مورد شما اجرا كرده‌ايم . واگر من بدانم كشته مىشوم ، سپس زنده وباز به قتل رسم ، وبعد از آن بدنم را به بسوزانند وخاكسترم را بر باد دهند ، واين امر هفتاد مرتبه تكرار شود ، دست از تو برنمىدارم تا در برابرت شربت مرگ سر كشم . وچه‌گونه چنين نكنم وحال اين‌كه يك بار كشته مىشوم ودر برابر ، سعادت جاودانه‌اى در پيش دارم كه پايانى ندارد . » سپس ديگر أصحاب نيز سخنانى به اين مضمون در جانبازى وايثار بيان كردند : فأجادوا الجواب واخترطوا البي * ض اهتياجا إلى جلاد الأعادي وانثنوا للوغى غضاب أسود * عصفت في العدى بصرصر عاد حرسوه حتّى احتسوا جرع المو * ت ببيض الظّبا وسمر الصّعاد سمحوا بالنّفوس في نصرة الدّ * ين وأدّوا في اللّه حقّ الجهاد پاسخ بسيار نيكو دادند وبراي حمله‌ور شدن به سوى دشمنان ، شمشيرهاى خود را تيز كردند وسبكبال تاختند . آنها همچون شيرهاى خشمگين بر سپاه اعدا تاختند وهمچون تندبادى كه بر قوم عاد وثمود وزيد ، بر دشمنان تاختند . شمع وجودش را حفاظت كردند تا هنگامى كه با تيغهاى آبديده ونيزه‌هاى نيلگون ، شربت شهادت نوشيدند . آنها نقد جانشان را در راه يارى دين در طبق اخلاص نهادند وحق جهاد را ادا كردند . بعد از اين‌كه حضرت أبا عبد اللّه الحسين عليه السّلام نيت صادقانه واخلاص آنان را مشاهده كرد ، ايشان را به فردا خبر داد وفرمود : « من وشما همگى وحتى قاسم وعبد اللّه شيرخوار كشته مىشويم وتنها سجّاد عليه السّلام زنده مىماند ؛ زيرا أو پدر امامان است . سپس حضرتش حجاب عالم ناسوت از مقابل چشمانشان برگرفت وآنان نعيم بهشت ومنازل خود رادر آخرت ملاحظه كردند . واين امر از قدرت الهى امام عليه السّلام وتصرف وولايت أو شگفت نيست ومورخين نظير آن را در مورد ساحران فرعون نقل كرده‌اند ؛ يعنى آن هنگام كه ايمان آوردند وفرعون تصميم به قتلشان گرفت ، منازل خود را در بهشت مشاهده كردند . ( 1 ) ( 1 ) . اخبار الزمان ، ص 247 . پاك‌پرور ، ترجمه العبّاس ، / 208 - 210