الإمام عليه السّلام يستسقي فلا يسقى قال : وجعل الحسين يطلب الماء وشمر ( لعنه اللّه ) يقول له : واللّه لا ترده أو ترد النّار . « 1 » فقال له رجل : ألا ترى « 2 » إلى الفرات يا حسين كأنّه بطون الحيّات « 3 » ؟ واللّه لا تذوقه « 4 » ، أو تموت عطشا . فقال الحسين عليه السّلام : اللّهمّ أمته عطشا . قال : واللّه لقد كان هذا الرّجل يقول : اسقوني ماء . فيؤتى بماء ، فيشرب ، حتّى يخرج من فيه ، وهو « 5 » يقول : اسقوني قتلني العطش . فلم يزل « 6 » حتّى مات ( لعنه اللّه ) . « 7 » أبو الفرج ، مقاتل الطّالبيّين ، / 78 - عنه : المجلسي ، البحار ، 45 / 51 - 52 ؛ البحراني ، العوالم ، 17 / 294 ؛ البهبهاني ، الدّمعة السّاكبة « 8 » ، 4 / 346 ؛ الدّربندي ، أسرار الشّهادة ، / 412 ؛ القمي ، نفس المهموم ، / 355 - 356 ؛ المازندراني ، معالى السّبطين ، 2 / 17 ؛ القزويني ، الإمام الحسين عليه السّلام وأصحابه ، 1 / 296 ؛ المحمودي ، العبرات ، 2 / 106

--> ( 1 ) - [ من هنا حكاه في الأسرار عن البحار ] . ( 2 ) - [ المعالي : « ألا تنظر » ] . ( 3 ) - [ في البحار ونفس المهموم والمعالي والإمام الحسين عليه السّلام وأصحابه : « الحيتان » ] . ( 4 ) - [ المعالي : « لا تذوق منه » ] . ( 5 ) - [ في الدّمعة السّاكبة والإمام الحسين عليه السّلام وأصحابه : « ثمّ » ] . ( 6 ) - [ في الدّمعة السّاكبة والإمام الحسين عليه السّلام وأصحابه : « فلم يزل كذلك » ] . ( 7 ) - راوي گويد : « حسين عليه السّلام از آن مردم ( پست ) آب طلب مىكرد وشمر ( با كمال بىشرمى ) پاسخ مىداد : به آب نخواهى رسيد تا به دوزخ درآيى . » مرد ديگرى بدان حضرت گفت : « اى حسين ! آيا نمىنگرى به آب فرات كه چگونه همچون شكم ماهيان موج مىزند ؟ به خدا از آن نخواهى چشيد تا از تشنگى جان تسليم كنى ! » حسين عليه السّلام گفت : « خدايا ! اين مرد را تشنه بميران ! » راوي گويد : « به خدا سوگند ، آن مرد به وضعي دچار شد كه پىدرپى مىگفت : « آبم دهيد ! » به أو آب مىدادند وآن‌قدر مىخورد تا از دهانش بيرون مىريخت وباز مىگفت : « آب دهيد كه تشنگى مرا كشت ! » وپيوسته همچنان بود تا هلاك شد . رسولي محلاتى ، ترجمهء مقاتل الطالبيين ، / 118 - 119 ( 8 ) - [ حكاه في الدّمعة السّاكبة عن البحار ] .