فانقلب عن فرسه « 1 » . وصاح إلى أخيه الحسين : أدركني . فلمّا أتاه ، رآه صريعا ، فبكى ، « 2 » وحمله إلى الخيمة . « 3 »

--> ( 1 ) - [ إلى هنا حكاه في مثير الأحزان وأضاف : « ونادى : أدركني يا أبا عبد اللّه . فأتاه كصقر المنقض ، فلمّا رآه صريعا على شاطيء الفرات بكى » ] . ( 2 ) - [ إلى هنا حكاه عنه في نفس المهموم وأضاف : « قلت : وذكر الطّريحيّ في كيفيّة قتله سلام اللّه عليه : أنّه حمل عليه رجل ، فضربه بعمود من حديد على أم رأسه ، ففلق هامته ، فوقع على الأرض ، وهو ينادي : يا أبا عبد اللّه عليك منّي السّلام . وقال ابن نما في حكيم بن الطّفيل السّنبسيّ : وكان قد أخذ سلب العبّاس عليه السّلام ، ورماه بسهم » ] . ( 3 ) - عباس از همهء برادران خود بزرگتر بود ، به حسن وجمال وصباحت وشجاعت وقوت وشوكت وتنومندى وبلندى قامت از أهل زمان خود ممتاز بود . چون بر اسبان بلند سوار مىشد ، پاهاى أو بر زمين مىكشيد وأو را ماه بني هاشم مىگفتند ودر آن روز ، آن بزرگوار علمدار حضرت سيد اخيار بود . چون عباس ديد كه كسى به غير از آن امام مظلوم وفرزندان معصوم أو نماند ، به خدمت برادر نامدار خود آمد وگفت : « اى برادر ! مرا رخصت فرما كه جان خود را فداى تو گردانم وخود را به درجهء رفيعهء شهادت رسانم . » حضرت از استماع سخنان جانسوز آن برادر مهربان ، سيلاب أشك خونين از ديده‌هاى حق‌بين خود روان كرد وگفت : « اى برادر ! تو علمدار منى واز رفتن تو لشكر من از هم مىپاشد . » عباس گفت : « اى برادر بزرگوار ! سينهء من از كشته شدن برادران وياران ودوستان تنگ شده است واز زندگى ملول شده‌ام وآرزومند لقاى حق تعالى گرديده‌ام وديگر تاب ديدن مصيبت دوستان ندارم ومىخواهم در طلب خون برادران وخويشان دمار از مخالفان برآرم . » آن امام غريب فرمود كه : « اگر البتة عازم سفر آخرت گرديده‌اى ، آبى جهت پردگيان سرادق عصمت وكودكان أهل بيت رسالت تحصيل كن كه از تشنگى بىتاب گرديده‌اند . » عباس به نزديك آن سنگين‌دلان بىحيا رفت وگفت : « اى بىشرمان ! اگر به گمان شما ، ما گناهكاريم ، زنان وأطفال ما چه گناه دارند ؟ بر ايشان ترحم كنيد وشربت آبى به ايشان بدهيد . » چون ديد كه نصيحت وپند در آن كافران اثر نمىكند ، به خدمت حضرت برگشت . ناگاه از خيمه‌هاى حرم صداى العطش به گوش أو رسيد . بىتاب شد وبر أسب خود سوار شد ونيزه ومشكى برداشت ومتوجه شط فرات گرديد . چون به نزديك نهر رسيد ، چهار هزار نامرد كه بر آن موكل بودند ، آن غريب مظلوم را در ميان گرفتند وبدن شريفش را تيرباران كردند . آن شير بيشهء شجاعت خود را بر آن سپاه بىقياس زد وهشتاد نفر از ايشان را با تن تنها بر زمين افكند وخود را به آب رسانيد . چون كفى از آب برگرفت كه بياشامد ، تشنگى آن امام مظلوم وأهل بيت أو را به ياد آورد . آب را ريخت ومشك را پر كرد وبر دوش خود كشيد وجنگ‌كنان متوجه خيمه‌هاى حرم شد . آن كافران بىحيا سر راه بر أو گرفتند وبر دور أو احاطه كردند وبا ايشان محاربه مىكرد وراه مىپيمود . ناگاه يزيد بن ورقا از كمين درآمد وحكم بن -