مكتوب 97 بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى الإخوان المتعلِّمين بلغهم اللَّه منتهى الكمال . بهارِ جوانى امّا بعد ؛ عمر آدمى در چهار فصل تمام مىشود : شتاءِ صبى ، و ربيعِ شباب ، و صيفِ كهولت ، و خريفِ شيخوخت . و چنانچه غرس اشجار در موسم بهار ميسر است كه نداوت ارض به اعتدال است نه در شتاء كه نداوت غالب است و نه در صيف و خريف كه نداوت ناقص است ؛ همچنين غرس شجرهء كمال در ارضِ نهاد آدمى در ربيع شباب ميسر است نه در صيف كهولت و مابعدَه . و هر درخت كمال كه در اين موسم نشانيد پاى نگيرد و ريشه نراند و در خريفِ شيخوخيت ثمره ندهد و برخوردارى از آن حاصل نيايد . چرا شباب خود را غنيمت نشمريد كه غرس شجرهء علم و كمال در آن نكنيد تا در خريف شيخوخت و مابعدها شما را بستانى معمور پرخرما و انگور باشد كه به آن برخوردارى يابيد و دعاى « وَ اجْعَلْ خَيْرَ عُمري آخِرَه » « 1 » در شأن تو مستجاب گردد و دعا [ ى ] « وَ اجْعَلْ خَيْرِ أيَّامي يَومَ لِقائِك » « 2 » همين سبيل ، براى آن كه بساتين جِنان « 3 » - بالكسر - تابع

--> ( 1 ) . و برترين لحظه‌هاى حيات مرا در پايان آن قرار ده ! بحارالانوار ، ج 88 ، ص 74 . ( 2 ) . و برترين روزگار مرا روز ملاقاتِ با خود قرار ده ! بحارالانوار ، ج 88 ، ص 74 . ( 3 ) . جِنان : بهشت‌ها ، باغستان‌ها .