مكتوب 82 « 1 » بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى محبّ الملّة و الحقّ و الحقيقة و الدّين الشيخ محمّد . دانايانِ حقيقت‌بين امّا بعد ؛ چون اين جهان گذران است و آدمى مردنى و عاقبت مردِ دانا با عاقبت مرد غير دانا يكسان نيست ، خوشا آن كس كه اين ايامِ گذران ، صرف به دست آوردن دانش كند تا صاحب ذات دانا گردد . « هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ » . « 2 » دانايانند كه امر را چنان كه هست ديده‌اند و دانسته‌اند و غطاء صورت را از چهره معنى با تأمّل فكرت و عبرت بركشيده‌اند ، از قشر به لُب رسيده‌اند ، يعنى مغز درون پوست ديده‌اند ، چون پوستِ هستى از مغز حقيقت بركشيده‌اند و محض مغز شده‌اند . چون اين جهان كه آن را قشر هستى مىگويند از هم گشوده شود كه « إِذَا السَّماءُ كُشِطَتْ » « 3 » و آخرت كه جهان مغز است ظاهر شود ، ايشان به آخرت دست به هم دهند و يگانه باشند در عين راحت ابدالآباد مستدام . و جماعتى كه جز پوست ندانسته و نبوده‌اند ، با آخرت كه محض مغز است به حكم مخالفتِ جوهر دست به هم ندهند ، مانند آب و روغن جدا مانند و مشوش . « كَلَّا

--> ( 1 ) . اين مكتوب در « م » نيست . ( 2 ) . آيا كسانى كه مىدانند با كسانى كه نمىدانند يكسانند ؟ ! تنها خردمندان متذكّر مىشوند ! سورهء زمر ، آيهء 9 . ( 3 ) . و در آن هنگام كه پرده از روى آسمان برگرفته شود ، سورهء تكوير ، آيهء 11 .