مكتوب 79 بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى وليّي في اللَّه الأمير فضل الملّة و الدّين محمّد أيّده اللَّه . امّا بعد ؛ اگر مؤمن عاجز است از آن كه دست ظالمان از خود كوتاه كند ، خداى او عاجز نيست و چگونه عاجز باشد و اوست كه ظالم را زبردستى بخشيده . پس خردمند بايد كه اضطراب نكند و خوارى و شكست به خود راه ندهد و بداند كه تسليط ظالمان براى حكمتى و مصلحتى است ، و بعضى از آن حكمت آن است كه وليّم در نامه نوشته بود و جز آن ديگر حكمت‌ها است . « وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ » . « 1 » خود نشان مؤمنان مغلوبى است * ليك در اشكست مؤمن خوبى است در تدبير آخرت اى وليّم ! مردمان ، رشيد كسى را گويند كه كار خود را به سامان دارد و چون كسى چنين كرد بر آن است كه تمام حق خود گذارد و از خود مستوجب اقصى شكر گشت . اى رشيد ! نوعى كردى به رشد كه محصِّل « 2 » بر سر تو نمىآيد . احسنت ! آيا هيچ تدبير كرده كه ملايك غلاظ شداد به آن از خود بازگردانى ؟ اگر گويى كه خداى از آن رحيم‌تر است كه بنده را

--> ( 1 ) . و سست نشويد ! و غمگين نگرديد ! و شما برتريد . سورهء آل عمران ، آيهء 139 . ( 2 ) . محصِّل : ماليات خواه .