مكتوب 64 بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى سيّد الإخوان الإلهيّين و سائر الإخوان أجمعين . استقامت امّا بعد ؛ نتايج كارها در پايان آن مىباشد . آدمى متلوّن به هيچ نتيجه نمىرسد براى آن كه هيچ كار به پايان نمىرساند . هر پاره وقت صرف كارى مىكند و آن را به پايان نارسانيده و ثمرهء آن نيافته كارى ديگر پيش مىگيرد و با آن كار همان مىكند كه با كار اوّل و همچنين با ثالث و رابع وَ بالغاً ما بَلَغ . « مَنْ ثَبَتَ نَبَتَ » . « 1 » طريق استقامت پيش بايد گرفت تا به جايى رسند و ثمره بيابند . قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم : « قُلْ آمَنْتُ بِاللَّهِ ثُمَ اسْتَقِمْ » . « 2 » اين جماعت اخوان روى از همه چيز و همه كس بگردانيده‌اند و روى به خدا كرده‌اند بايد كه روى از آن سوى نگردانند كه خداى عزّوجلّ خَلف همه‌چيز و همه‌كس است و هرچه از كسى يا چيزى متمشى است در خداى عزّوجلّ آن هست . بلى ثبات و استقامت مىبايد چندان كه رحمت خداى عزّوجلّ نيز روى به سوى ايشان كند و حسنهء « فَاذْكُرُونِي » به جزاء « أَذْكُرْكُمْ » رسد آن گاه همه سختى ها متبدّل به سهولت مىشود .

--> ( 1 ) . آن كه استوار باشد مىرُويَد . ( 2 ) . بگو به پروردگار ايمان آوردم آن گاه استقامت بورز . مجموعه ورام ، ج 1 ، ص 104 .