گشته و به حكمتى در سطح پائين كه با دنيا همراه باشد رضا نشود ، ازين‌رو معامله‌اش سودآور گشته است » . و در آن كتاب گويد : « اى جابر ! هرآينه تقوا پيشه‌گان ميان اهل دنيا كم‌زحمت‌ترينند ، و يارىرسان‌ترين آنان براى تو . . . گويا به امر خدايند . و بپاى ايستادگان بر امر او به دوستى پروردگارشان دوستى خود را بريده‌اند . و از دنيا براى اطاعت مالكشان گريزانند و بسوى خداوند - عزّ و جل - و محبتش ، به دلهاشان نگرانند » . پس از آن مىفرمايند : « دنيا را چون فرودگاهى گير كه در آن فرود آمده و از آن باربستى و يا چون مالى كه در خوابش پيدا كرده و بيدار شدى و ديدى چيزى همراه تو نيست . جزين نيست كه من براى تو مثلى زدم ، چرا كه دنيا نزد صاحبان عقل و خداشناسان سايه را ماند » . و در روايت ديگرى از طريق اهل بيت - عليهم السلام - آمده است : « زهد و ورع هرشب ميان دلها گشتى زنند اگر به دلى رسند كه در آن ايمان و حيا بينند ، ماندگار شوند و گرنه از آن بگذرند » . و در روايت ديگرى از رسول الله - صلى الله عليه و آله - فرمايد : « از نشانه‌هاى عقل تهى شدن از خانه‌ى غرور است و بازگشت به خانه‌ى جاودانگى و شادى ، و توشه‌گيرى براى ساكن شدن در قبر و آمادگى براى روز قيامت » . و از ابوذر ، از رسول خدا - صلى الله عليه و آله - روايت شده ، كه فرمود : « آن‌كه از دنيا دور شود خداوند حكمت را در قلب او وارد سازد و زبانش را بدان گويا گرداند و درد و دوايش را به او بشناساند و از دنيايش بسلامت سوى خانه سلامتى برد » . فصل [ 3 ] سفارشات بعضى از پيامبران و اولياء عيسى - عليه السلام - به گروهى از يارانش فرمود : « از دنيا روزه‌گير و افطارت را مرگ قرارده » .