درس پنجم : جعفر بن ابى طالب ، زيد بن حارثه و عبداللَّه بن رواحه : جعفر بن ابى طالب : نسب و منزلت جعفر جعفر فرزند ابوطالب پسر عموى پيامبر ( ص ) و برادر حضرت على ( ع ) بود . كنيهء او « ابو عبداللَّه » بود ، ليكن از بس نسبت به ضعيفان و بينوايان مهربان بود ، به « ابوالمساكين » ( پدر بينوايان ) شهرت يافت ، چنان كه بعد از شهادت به طيّار و ذوالجناحين ملقب گرديد . او بعد از برادرش على بن ابى طالب ، دومين مردى بود كه دعوت پيامبر ( ص ) را پذيرفت و مسلمان شد . « 1 » سخنانى كه پيامبر ( ص ) دربارهء جعفر بيان كرده ، بيانگر مقام و اعتبار اوست . بهترين مردم ، على ( ع ) و جعفر و حمزه سيدالشهداء مىباشند . « 2 » تو ( جعفر ) در شمائل و اخلاق شبيه من هستى . « 3 » امير مهاجران رسول خدا ( ص ) در برابر آزار قريش ، طرح دفاعى هجرت را به منظور اعتلاى سخن حق و گسترش اسلام در ديگر سرزمينها مورد توجه قرار داد . پيامبر ( ص ) در اعزام دومين گروه از مسلمانان به حبشه ، به منظور ايجاد هماهنگى در برخورد با مردم و حكومت حبشه ، سرپرستى آن

--> ( 1 ) . اعيان الشيعه ، ج 4 ، ص 119 - 120 ( 2 ) . اعيان الشيعه ، ج 4 ، ص 125 ( 3 ) . بحار الانوار ، ج 22 ، ص 276 ، بيروت