اكنون بدست يهود است بوسيلهء اين پادشاه بوجود آمده كه آن را از حافظهء مردم بنى اسرائيل فراهم آورده است و تورات صحيح همانست كه سامريان دارند . مدت پادشاهى اين پادشاه چهل و شش سال بود . در كتاب ديگر ديدم كه آنكه زن از بنى اسرائيل داشت خود بخت النصر بود و همو بود كه بر آنها منت نهاد و بديارشان پس فرستاد و در اين مطلب جاى گفتگوست . * * * اسماعيل بن ابراهيم از پس ابراهيم عليه السلام كار خانهء خدا را سامان داد و خدا عز و جل او را پيمبرى داد و به عماليق و قبايل يمن فرستاد كه از پرستش بتان منعشان كرد . گروهى از آنها ايمان آوردند و بيشترشان كافر بماندند . اسماعيل دوازده فرزند آورد كه نابت و قيدار و اربيل و ميسم و مشمع و دوما و مسا و حداد و اسيما و يطور و نافش و باقدما بودند . ابراهيم به اسماعيل وصيت كرده بود و اسماعيل به برادرش اسحق عليهما السلام و بقولى به پسر خود قيدار وصيت كرد . عمر اسماعيل يكصد و سى و هفت سال بود و در مسجد الحرام جايى كه حجر الاسود است به خاك رفت . پس از وى نابت بن اسماعيل عليه السلام امور خانهء خدا را بشيوهء اسماعيل و سنت وى سامان داد و بقولى هم او وصى پدرش اسماعيل عليه السلام بود . ميان سليمان بن داود و مسيح عليهما السلام پيمبران و عابدان و پارسايان بودند كه ارميا و دانيال و عزيز كه در پيمبرى او خلاف است و ايوب و اشعيا و حزقيل و الياس و اليسع و يونس و ذو الكفل و خضر كه بروايت ابن اسحاق همان ارمياست و بقولى بنده‌اى پارسا بود ، و زكريا از آن جمله بودند . زكريا پسر ادق از فرزندان داود و از سبط يهودا بود و اشباع دختر عمران خواهر مريم عمران مادر مسيح عليهما السلام را بزنى داشت . عمران پسر ماران بن بعاقيم از فرزندان داود بود . مادر اشباع و مريم ، حنه نام داشت . يحيى فرزند زكريا و پسر خالهء مسيح عليهما السلام بود . زكريا نجار بود و يهودان شايع كردند كه وى با مريم ناروايى كرده است و او را بكشتند وقتى به تعقيب او