در بنى اسرائيل پا گرفت و هشتاد سال در ميان آنها بود و بمرد و عميائيل بن قابيل در سرزمين بلقا بناحيه ماب ، جبارى كوش نام را بكشت . پس از آن بنى اسرائيل كافر شدند و خدا بيست سال تمام كنعان را بر آنها مسلط كرد و چون او بمرد عملال احبارى چهل سال حكومت بنى اسرائيل يافت ، آنگاه شموئيل پا گرفت و ببود تا طالوت حكومت يافت و جالوت جبار ، شاه بربران فلسطين بر ضد يهودان برخاست . مسعودى گويد : طبق روايت نخست كه گفتيم سرپرست بنى اسرائيل از پى يوشع بن نون كالب بن يوقنا بود ، پس از او فنحاص بن عازر بن هارون بن عمران به مدت سى سال رهبر و كارساز بنى اسرائيل شد . وى صحف موسى بن عمران عليه - السلام را در كوزهء مسين نهاد و سر آن را بسرب مسدود كرد و بنزديك صخرهء بيت - المقدس برد ، و اين پيش از بناى بيت المقدس بود و صخره بشكافت و غارى نمودار شد كه صخرهء ديگر در آن بود و كوزهء مسين را در آنجا نهاد و صخره چنان كه اول بود بهم بر آمد . وقتى فنحاص بن عازر بمرد كار بنى اسرائيل به كوشان اثيم ، ملك جزيره افتاد كه آنها را به بندگى گرفت و هشت سال بليه سخت بود ، آنگاه تا چهل سال كار بدست عنيائيل بن يوقنا برادر كالب افتاد كه از سبط يهودا بود و پس از او اعلون ملك مواب مدت هيجده سال با كوشش بسيار كار بنى اسرائيل را راه برد . پس از او اهوذ از فرزندان افرايم پنجاه و پنج سال حكومت داشت و بسال سى و پنجم دوران وى عمر جهان چهار هزار سال تمام شد ، جز اين تاريخ نيز گفته‌اند . پس از آن شاعان بن اهوذ بيست و پنج سال حكومت يهود داشت پس از او يا بين كنعانى بيست سال حكومت شام يافت ، پس از آن كار بدست زنى بنام دبورا افتاد . گويند وى دختر يا بين بود و مردى باراق نام را از سبط نفتالى همدست خود كرد و چهل سال حكومت داشت ، پس از آن كسانى از بنى مدين بنام عريب و ربيب و برسونا و دارع و صلنا نه سال و سه ماه حكومت يهود كردند ، پس از آن كدعون